„Myndum við byrja með því að setja á stofn 180 ríkisstofnanir og 40 ríkisfyrirtæki, 700 ráð og nefndir til að halda kerfinu gangandi? Myndum við búa til Stjórnarráð með um 800 starfsmönnum og 12 ráðuneytum? Ég held ekki. Væri þörf á Seðlabanka með 300 starfsmönnum? Þurfum við 40 eftirlitsstofnanir eða mætti hugsanlega sameina þær? Myndum við skipta landinu í 69 sveitarfélög eða myndu bara 12 duga?“
Björn Jón Bragason gerir yfirbygginguna og óhagræðið á Íslandi að umfjöllunarefni í nýjasta pistli sínum, Á þingpöllunum, í Eyjunni á DV. Tilvitnunin hér að ofan er í þingræðu Thomasar Möller, varaþingmanns Viðreisnar, frá síðasta ári.
Björn Jón segir allt of sjaldgæft að slíkar grundvallarspurningar séu settar fram. Hann tekur íslenska skólakerfið fyrir og segir mikið óhagræði vera þar að finna, óhagræði sem komi niður á samkeppnishæfni þess gagnvart umheiminum.
Hann víkur að stækkun stjórnarráðsins í byrjun þessa kjörtímabils, þegar málefni háskólans voru skilin frá grunn- og framhaldsskólum með ærnum tilkostnaði. „Ég er ekki einn um að hafa talið slíkt misráðið; nauðsynlegt er að eitt ráðuneyti hafi yfirsýn yfir skólakerfið í heild sinni. Ríkisendurskoðun sendi frá sér skýrslu í fyrra þar sem sagði að full ástæða væri að kanna hvort auka mætti stærðarhagkvæmni opinberu háskólanna með sameiningu eða auknu samstarfi.“
Hann segir almennt hafa gefist vel að sameina skóla hér á landi og nefnir sem dæmi sameiningu Tækniskólans og Háskólans í Reykjavík 2004 og Háskóla Íslands og Kennaraháskólans 2008.
Björn Jón telur skóla á íslandi of marga og of litla og sameiningar geti leitt til faglegs og rekstrarlegs ávinnings.
Hægt er að lesa pistil Björns Jóns í heild hér.
