Mynd­band dagsins: Sjáðu hvernig kafarar björguðu flaki flug­vélarinnar á botni Þing­valla­vatns

Fjallað var um köfunar­að­gerðir í kjöl­far flug­slyssins, sem átti sér stað á Þing­valla­vatni í febrúar á þessu ári, á ráð­stefnunni Björgun 2022, sem fram fór í Hörpu á föstu­dags­kvöld. Þetta kemur fram í fréttFrétta­blaðsins.

Þar var meðal annars sýnt mynd­band af því þegar kafað var eftir flaki vélarinnar, og það sótt upp á land.

Ás­geir Guð­jóns­son, fag­stjóri köfunar hjá Land­helgis­gæslunni, Samúel A.W. Ólafs­son, hóp­stjóri kafara hjá Ríkis­lög­reglu­stjóra, og Guð­jón S. Guð­jóns­son, að­stoðar­varð­stjóri hjá slökkvi­liðinu, fjölluðu um köfunar­að­gerðirnar í fyrir­lestri á föstu­dag.

Fjórir létust í flug­slysinu, sem átti sér stað þann þriðja febrúar á þessu ári. Það var ekki fyrr en þann 22. apríl sem flak vélarinnar kom á land, en það var eftir miklar og krefjandi að­gerðir kafaranna, sem þurftu meðal annars að glíma við erfiðar veður­að­stæður.

Að­gerðirnar snerust í fyrstu um að leita vélarinnar þegar lá fyrir að hún væri í Þing­valla­vatni. Fjöl­breytt verk­færi voru notuð við þá leit, líkt og fjar­stýrðar mynda­vélar og for­ritaðir kaf­bátar, sem skiluðu 115 þúsund á ljós­myndum. Með því að fara yfir allar þær myndir var hægt að stað­setja vélina.

Fréttablaðið/Valli

Næst var að kafa að vélinni, til að stað­festa að um rétta vél væri að ræða, sem var nauð­syn­legt þrátt fyrir að litlar líkur væri á að um vit­lausa vél væri að ræða. Við þá köfun kom í ljós að fólkið væri ekki í flakinu.

Að finna ein­stak­lingana var sett í for­gang og fundust lík þeirra á botni vatnsins. Þann sjötta febrúar gerðu kafararnir til­raun til að sækja ein­stak­lingana, en það var ekki hægt vegna veður­að­stæðna. Loft­hiti var mínus þrettán gráður og vatnið var við frost­mark.

Vegna veðursins gafst tími til að skipu­leggja næstu að­gerðir. Gerð var önnur til­raun til að kafa eftir ein­stak­lingunum. Það var í logni, en í miklu frosti og því aftur hætt við. Að lokum voru þeir sóttir með griparmi.

Þá var fjallað um að­gerðirnar þann 22. apríl, þegar vélinn var hífð upp. Kafararnir þurftu að vinna í erfðum að­stæðum og í þröngum tíma­ramma, en vélin var á 45 metra dýpi og vatnið við frost­mark. Kafararnir höfðu ör­fáar mínútur til að kafa niður og festa vélina svo hægt væri að hífa hana upp.

Mikill þrýstingur myndast við slíkar að­stæður sem eykur hættu á köfunar­veiki, en hluti erindisins varðaði öryggis­stjórnun við að­gerðirnar.

Mynd­band frá þessum að­gerðum var sýnt á fyrir­lestrinum, sem gefur inn­sýn í að­stæður við­bragðs­aðila. Þó er ef­laust margt sem mynd­bandinu tekst ekki að gefa til kynna, líkt og hugar­á­stand kafaranna. Ás­geir, hjá Land­helgis­gæslunni, lýsti því til að mynda að á þessu dýpi líði manni „eins og maður sé búinn með fjóra martini“.

Að lokum tókst að hífa vélina upp á yfir­borðið, en þá þurfti að koma henni í land. Það var flókið vegna þess að vatn er með meiri mót­stöðu en loft, og því mætti segja að vélin reyni að fljúga í vatninu. Með því að stýra henni í gengum rennu tókst þó að koma flakinu í land.