Í vikulegum pistli sínum á laugardegi í Fréttablaðinu bendir Ólafur Arnarson á að í Sviss eru aðeins sjö ráðherrar í ríkisstjórn landsins þrátt fyrir að íbúarnir séu 8,7 milljónir. Þetta þýðir að einungis 0,8 ráðherrar eru á hverja milljón íbúa landsins. Hér á Íslandi eru 34 ráðherrar á hverja milljón íbúa. Hann telur ofvöxt ríkisbákns dvergríkisins Íslands ofan frá vera birtingarmynd minnimáttarkenndar sem brjótist fram sem mikilmennskubrjálæði og leggur til að ráðherrum verði fækkað um helming. Hér að neðan fer pistillinn í heild:
„Útþensla ríkisbáknsins eykst enn og með topplagið í broddi fylkingar. Í dvergríki okkar virðist ekki hægt að mynda ríkisstjórn nema fjölga ráðherrum. Og nú upp í tólf. Einhvern veginn kemst stórveldið Þýskaland af með sextán ráðherra. Þjóðverjar eru 250 sinnum fleiri en við!
Í stað tólf ráðherra með verkaskiptingu milli sín sem virðist í besta falli vanhugsuð væri eðlilegt og skynsamlegt að smáríkið Ísland hefði skilvirka ríkisstjórn, skipaða sex ráðherrum. Ríkisstjórn af þeirri stærðargráðu væri betur við hæfi smáríkisins.
Í Sviss búa 8,7 milljónir, eða 25 sinnum fleiri en á Íslandi. Í ríkisstjórn landsins eru sjö ráðherrar og komast vel af með sína málaflokka. Færa má góð og gild rök fyrir því að Svisslendingum hafi tekist betur upp með stjórn sinna mála en okkur Íslendingum. Merkilegt nokk, þar sem þeir hafa einungis 0,8 ráðherra fyrir hverja milljón íbúa á meðan við Íslendingar erum með 34 ráðherra á hverja milljón íbúa.
Verkaskiptingu íslenska stjórnarráðsins mætti hugsa sér svo: Forsætisráðherra færi einnig með utanríkismál. Atvinnuráðherra fyrir allt atvinnulífið. Fjármálaráðherra færi einnig með viðskiptamál og umhverfismál. Velferðarráðherra hefði heilbrigðis- og félagsmál á sinni könnu. Innanríkisráðherra færi með dómsmál, samgöngur og ýmsa innviði. Menntamál, menning og nýsköpun væri í höndum sjötta ráðherrans.
Ofvöxtur íslenska stjórnarráðsins bendir til djúpstæðrar minnimáttaskenndar íslenskra stjórn- og embættismanna sem brýst fram sem mikilmennskubrjálæði. Með því að fækka ráðherrum um helming væri smáþjóðin nær því að sníða sér stakk eftir vexti og stjórnvöld sýndu gott fordæmi í baráttu við taumlausa útþenslu báknsins. Eftir höfðinu dansa limirnir.“
