Minnast Ey­steins með hlýjum orðum: „Ekki hár á velli en þeim mun stærri per­sónu­leiki“

Ey­steinn Berg­mann Guð­munds­son, verslunar­maður og einn fremsti knatt­spyrnu­dómari okkar Ís­lendinga til margra ára, lést á Land­spítalanum þann 5. ágúst. Ey­steinn var fæddur árið 1941 og var því á 79. aldurs­ári þegar hann lést.

Ey­steinn var mikill Þróttari og lék hann bæði hand­bolta og fót­bolta með fé­laginu. Hann var þó meira á­berandi í knatt­spyrnu­deildinni þar sem hann lék 111 leiki með meistara­flokki fé­lagsins. Þá þjálfaði hann yngri flokka fé­lagsins og meistara­flokkinn árin 1970 til 1971. Þá var hann for­maður hand­knatt­leiks­deildar Þróttar árin 1967 til 1972.

Ey­steinn var þó sem fyrr segir lengi vel einn af okkar fremstu dómurum en í minningar­grein í Morgun­blaðinu í dag kemur fram að hann hafi ungur tekið dómara­próf og dæmt knatt­spyrnu­leiki í 30 ár.

„Hann var einnig virtur al­þjóða­dómari í 15 ár og dæmdi fjöl­marga leiki á er­lendri grund. Hann tók þátt í fé­lags­störfum dómara og sat í ráðum og stjórnum á vegum KSÍ og var hann sæmdur gull­merki Þróttar og KSÍ,“ segir í greininni.

Bragi V. Berg­mann og Gylfi Þór Orra­son, knatt­spyrnu­dómarar til margra ára, eru í hópi þeirra sem minnast Ey­steins í Morgun­blaðinu í dag.

„Knatt­spyrnu­fé­lagið Þróttur var sann­kallað stór­veldi í dóm­gæslunni á árum áður,“ segja þeir fé­lagar í grein sinni og benda á að sex Þróttarar hafi orðið al­þjóð­legir dómarar, þeirra á meðal Ey­steinn.

„Undir­ritaðir voru í hópi þeirra „ungu og upp­rennandi“ knatt­spyrnu­dómara sem beið það erfiða hlut­skipti að leysa þessa kappa af hólmi á knatt­spyrnu­vellinum. Við mættum til leiks blautir á bak við eyrun en nutum leið­sagnar nokkurra af gömlu meisturunum. Ey­steinn var í þeim hópi, því hann var bæði eftir­lits­maður dómara og sat í dómara­nefnd KSÍ árum saman. Hann gaf okkur góð ráð og stappaði í okkur stálinu þegar þess þurfti en um­fram allt var hann góður og skemmti­legur fé­lagi.“

Bragi og Gylfi segir að Ey­steinn og fleiri úr þessum hópi hafi líka lagt þeim til gott vega­nesti þegar þeir urðu þess heiðurs að­njótandi að feta í fót­spor þeirra á al­þjóða­vett­vangi.

„Fyrir það þökkuðum við heils­hugar á sínum tíma en þökkum aftur að leiðar­lokum. Ey­steinn var ekki hár á velli en þeim mun stærri per­sónu­leiki. Hann var á­vallt glaður í bragði og snaggara­legur. Líkams­tjáning hans var þannig að jafn­vel há­vöxnustu knatt­spyrnu­menn lögðu ekki í að deila við dómarann. Um­fram allt var Ey­steinn þekktur fyrir að hafa fulla stjórn á þeim leikjum sem hann dæmdi. Þar komst enginn upp með ein­hvern moð­reyk. Við kveðjum góðan dreng með söknuði og virðingu.“

Út­för Ey­steins fer fram frá Linda­kirkju í Kópa­vogi í dag.