„Ég er enn ekki viss hvort ég fékk COVID-19 á Íslandi í janúar eða í London. En öll einkenni sem ég var með eftir Íslandsferðina bentu til þess að þetta væri COVID-19,“ segir Ed Hornick, bandarískur blaðamaður sem búsettur er í London, í samtali við Hringbraut.
Ed greindist með COVID-19 í mars síðastliðnum, eða tveimur mánuðum eftir að hann dvaldi á Íslandi yfir langa helgi. Hann er í hópi þeirra sem glímt hafa við alvarleg eftirköst veirunnar; þrekleysi, verið með verki fyrir brjósti og eins og hann hefur sjálfur lýst í skrifum sínum fyrir Yahoo News: „Eins og iPhone-sími sem nær ekki meira en 50% hleðslu.“
Lagður inn nokkrum dögum eftir Íslandsheimsóknina
Í grein sem hann skrifaði fyrir Yahoo kemur fram að martröðin hafi í raun byrjað eftir að hann dvaldi á Íslandi í janúarmánuði í nokkra daga.
Hann gekk upp á fjöll, heimsótti Vík í Mýrdal og laugardaginn 18. janúar fór hann í Bláa lónið. Fimm dögum síðar, eða fimmtudaginn 23. janúar, þegar Ed var kominn heim til Englands, var hann lagður inn á Chelsea & Westminster-sjúkrahúsið í Lundúnum vegna veikinda. Var hann með verk í lungum og fyrir hjartanu og greindu læknar hann loks með lungnabólgu og bólgu við hjartavöðva.
Ed bendir á að þetta hafi verið nokkuð áður en kórónuveiran sem veldur COVID-19 komst í hámæli og áður en faraldurinn fór á flug í Evrópu og í Bandaríkjunum. Hann segist hafa spurt lækna hvort þetta gæti verið þessi alræmda kórónuveira, en læknar varla vitað hvað hann var að tala um. Ed hafði þarna fengið veður af veirunni í gegnum vinnu sína og velti hann því þar af leiðandi fyrir sér hvort hann hefði smitast þar sem einkennin bentu til þess.
Veiktist aftur illa í mars
Ed var heima næstu vikurnar þar sem ástand hans varð betra, en í marsmánuði veiktist hann aftur illa. Hann fékk háan hita, hósta, beinverki, brjóstverki, varð andstuttur og þreklaus. „Það var eins og ég væri að fá hjartaáfall í hvert skipti sem ég sneri mér í sófanum,“ sagði hann í grein sinni hjá Yahoo News.
Á þessum tímapunkti var COVID-19-faraldurinn kominn af stað fyrir alvöru og hafði hann samband við lækni til að ganga úr skugga um að þetta væri ekki veiran alræmda. Læknirinn sendi heilbrigðisstarfsmann heim til hans til að taka sýni fyrir kórónuveirunni. Niðurstaðan kom nokkrum dögum síðar og var hún neikvæð.
Ekki batnaði ástand Eds og með hverjum deginum sem leið komu ný einkenni. Ed fékk að lokum nóg, fór á bráðamóttöku sjúkrahússins þar sem annað sýni var tekið. Það var þá sem hann greindist með COVID-19.
Eins og að framan greinir segir Ed að hann muni sennilega aldrei vita hvað var að hrjá hann nákvæmlega í janúar. Allt sé þetta dálítið skrýtið því hingað til hafi hann verið heilsuhraustur. „Það getur vel verið að þetta hafi bara verið venjuleg lungnabólga og bólgur í hjarta. En það hefur aldrei komið fyrir mig áður svo mér finnst það dálítið skrýtið,“ segir hann.
Langsótt að veiran hafi verið komin á kreik í janúar
Þórólfur Guðnason sóttvarnalæknir sagði í ágústmánuði að engin þekkt dæmi væru um að þeir sem smitast hafa af COVID-19 og náð bata hafi smitast aftur. Miðað við það er ósennilegt að Ed hafi komst í snertingu við veiruna hér á landi í janúar miðað við veikindin sem helltust svo yfir hann í marsmánuði. Sjálfur segist Ed þó telja að veiran hafi verið mun fyrr á ferðinni en hingað til hefur verið talið.
„Ég held að veiran hafi verið farin að dreifa sér fyrir alvöru í desember,“ segir hann og bendir á að hann hafi séð marga kínverska ferðamenn hér á landi í janúarmánuði, en eins og kunnugt er greindist veiran fyrst í kínversku borginni Wuhan í desember.
Í samtali við blaðamann sagði Þórólfur Guðnason það ósennilegt að veiran hafi verið komin til Íslands í janúar. „Það er ómögulegt að segja en ég tel það ósennilegt. Það voru tekin mörg sýni hér á landi í byrjun febrúar og fram undir miðjan febrúar en það greindist ekki neinn. Þannig að mér finnst það vera frekar langsótt, en auðvitað veit maður það ekki.“
Í samtali við 13 WHAM, staðarmiðil í Rochester í New York-ríki, segist Ed vilja fá sitt eðlilega líf aftur. Nú, mörgum mánuðum eftir að COVID-smit var staðfest, hafi hann varla orku til að fara fram úr rúminu, hvað þá að fara út til að viðra hundinn.
„Mér líður eins og ég sé áttræður. Maður þarf ekki að vera gamall eða heilsuveill til að fá alvarlega fylgikvilla þessarar veiru.“