Margrét sakar Ólaf Stephen­sen um blekkja neyt­endur: „Nauð­syn­legt að út­skýra þetta enn á ný“

Margrét Gísla­dóttir, fram­kvæmda­stjóri Sam­taka fyrir­tækja í land­búnaði, segir Ólaf Stephen­sen, fram­kvæmda­stjóri Fé­lags at­vinnu­rek­enda, ekki fara með rétt mál þegar Ólafur hefur verið að ræða um tolla og gengur Margrét svo langt að kalla þetta blekkingar­leik að hálfu Ólafs.

„Í við­tali við Frétta­blaðið 1. septem­ber sl. heldur Ólafur Stephen­sen, fram­kvæmda­stjóri Fé­lags at­vinnu­rek­enda, enn fram þeir þeirri firru að út­boð á toll­kvótum til að flytja inn er­lendar bú­vörur hækki verð þeirra til neyt­enda. Þetta er al­rangt og hefur oft verið leið­rétt áður. Þar sem Ólafur heldur þó á­fram að veifa þessu ranga tré í á­kafa er nauð­syn­legt að út­skýra þetta enn á ný,“ skrifar Margrét í Frétta­blaðinu í dag.

„Svo­kallaðir toll­kvótar eru heimild til að flytja inn til­tekið magn af bú­vörum á lágum tollum eða toll­frjálst. Þar sem inn­kaups­verðið er­lendis er oft mun lægra en markaðs­verðið hér­lendis geta þeir sem fá þessar inn­flutnings­heimildir hagnast veru­lega. Með út­boði toll­kvóta leggur ríkið gjald á toll­kvótana. Því hærra sem þetta gjald er þeim mun minni verður hagnaður inn­flytj­enda. Opið út­boð á toll­kvótum er til þess fallið að gjaldið verði sem hæst og hagnaður inn­flytj­enda sem minnstur.“

„Verður þetta fyrir­komu­lag til að hækka verð til neyt­enda bú­vara? Nei, alls ekki! Um bú­vörur gilda sömu markaðs­lög­mál og aðrar vörur. Verðið sem neyt­endur þurfa að greiða ræðst annars vegar af eftir­spurn þeirra og hins vegar af fram­boðinu. Þetta verð hækkar ekki nema fram­boðið magn minnki. Fram­boð bú­vara minnkar hins vegar ekki hvert sem fyrir­komu­lagið er á sölu toll­kvóta, svo framar­lega sem þeir seljast allir. Það er vegna þess að magn toll­kvóta er fast og raunar fyrir fram á­kveðið í milli­ríkja­samningum. Því mun fram­boð á við­komandi bú­vöru ekki minnka svo framar­lega sem toll­kvótinn selst að fullu. Út­boð tryggir að svo sé. Verðið sem greitt er fyrir toll­kvóta ræður því einungis skiptingu á hagnaði af inn­flutningnum milli inn­flytj­enda og ríkis­sjóðs,“ skrifar Margrét.

Hún spyr síðan af hverju Ólafur heldur blekkingar­leiknum á­fram?

„Sem fyrr greinir hafa verið gerðar margar til­raunir til að út­skýra þessar til­tölu­lega aug­ljósu stað­reyndir fyrir fram­kvæmda­stjóra Fé­lags at­vinnu­rek­enda. Hann hefur hins vegar skellt við skolla­eyrunum og heldur á­fram að staglast á sömu rang­færslunum um á­hrif út­boðs á toll­kvótum,“ skrifar Margrét.

„Hugsan­leg skýring á þessu hátta­lagi er að um­bjóð­endur hans í Fé­lagi at­vinnu­rek­enda, inn­flytj­endur og heild­salar, hafa beinan hag af því að fá í sínar hendur um­rædda toll­kvóta á sem allra lægsta verði og helst ó­keypis. Hagnaður af slíkum for­réttindum getur verið mjög mikill. Nú­verandi fyrir­komu­lag á út­boði þessara toll­kvóta hefur minnkað þennan hagnað veru­lega. Því er eftir miklu að slægjast ef unnt er með ein­hverjum ráðum að fá stjórn­völd til að falla frá því,“ skrifar hún að lokum.