Margrét Kristmannsdóttir, framkvæmdastjóri Pfaff, segir að í ljósi þeirrar breyttu heimsmyndar sem við okkur blasir sé ekki að undra að umræðan um aðild Íslands að ESB sé farin á flug.
Samkvæmt nýlegum skoðanakönnunum hefur þeim fjölgað sem vilja ganga í Evrópusambandið og er stuðningur við ESB-aðild nú meiri en andstaðan. Margrét segir í aðsendri grein í Fréttablaðinu í dag að þetta virðist þó ekki mega ræða.
„Að tala um ESB er eins og henda handsprengju inn í flestar samræður – það fer allt í bál og brand,“ segir hún.
Í grein sinni bendir Margrét á bók Vigdísar Finnbogadóttur, Vigdís – kona verður forseti, þar sem Vigdís segir að Íslendingar séu einangrunarsinnar í hugsun og karpsöm þjóð. Segir Vigdís að Það reynist okkur erfitt að eiga siðmenntað samtal – strax sé farið að rífast og ekki hjálpi flokkspólitíkin. Þá sagði hún að stundum finnist henni flokksmúrarnir vera óvinnandi virki sem er slæmt því nú ríði á að menn hefji sig yfir þá.
„Og í bókinni hvetur Vigdís háskólasamfélagið til að gangast fyrir opnum, hlutlausum og vel upplýstum rökræðum um ESB. Enda sé þetta mál málanna og snýr að framtíð okkar sem þjóðar,“ segir Margrét sem bendir á að ítrekað hafi verið lagt til að kosið verði um framhald viðræðna um aðild að ESB.
„En úrtöluraddir fullyrða um hæl að gallar við aðild séu mun fleiri en kostir og viðræður því óþarfar. Sjálf viðurkenni ég að hafa hvorki þá þekkingu né skyggnigáfu til að sjá hverju við fengjum áorkað í samningaviðræðum – en mig hefur lengi langað til að sjá samningsdrög til að geta tekið upplýsta ákvörðun um hvort framtíð Íslands sé betur borgið utan eða innan ESB.“
Margrét spyr að lokum í grein sinni hvort við getum rifið okkur upp úr hagsmunapólitíkinni, fengið faglega umfjöllun og séð með eigin augum hverju aðild gæti breytt fyrir lífskjör okkar og stöðu meðal þjóða.
„Ef niðurstaðan verður að hagsmunir okkar muni skaðast við inngöngu er þjóðin aldrei að fara í Evrópusambandið. Hver er þá áhættan að senda okkar besta fólk í viðræður – fá staðreyndir á hreint og leyfa þjóðinni að ráða?“