Margrét Kristmannsdóttir, framkvæmdastjóri Pfaff, segir að nú þegar ársreikningar eru að birtast og með góðri afkomu í mörgun geirum megi ætla að þeim fyrirtækjum fjölgi sem munu endurgreiða það sem þau sannarlega þurftu ekki.
Margrét skrifar um þetta í bakþönkum Fréttablaðsins í dag, en í pistlinum rifjar hún upp að fyrir um ári hafi hún skrifað bakþanka sem báru yfirskriftina „Þarftu í raun aðstoð?“
„Var þar vísað til þess að við værum lánsöm sem þjóð að eiga mörg öflug fyrirtæki sem þyrftu ekki aðstoð vegna COVID enda ættu stöndug fyrirtæki að leita fyrst í eigin sjóði þegar gæfi á bátinn. Það væri einfaldlega hneisa ef öflug fyrirtæki leituðu í opinbera sjóði við fyrstu ágjöf.“
Margrét segir að sem atvinnurekandi muni hún enn angistina sem reið yfir íslenskt atvinnulíf fyrstu vikur COVID-faraldursins. Það hafi verið eins og klippt hefði verið í handbremsuna og óvissan verið algjör.
„Við þær aðstæður gripu mörg fyrirtæki í allar útréttar hendur sem hið opinbera bauð og hlutabótaleiðin varð vinsæl. Má staðhæfa að ekkert útspil ríkisstjórnarinnar hefur reynst eins gagnlegt, enda væru mörg fyrirtæki farin í þrot og atvinnuleysi mun meira ef ekki hefði komið til þessa úrræðis.“
Margrét bendir svo á að snemma hafi komið í ljós að áhrif COVID urðu með öðrum hætti en margir héldu. Á sama tíma og sumum atvinnugreinum hafi verið haldið á lífi í öndunarvél hafi aðrar blómstrað. Þess vegna hafi mörg fyrirtækið gripið til þess ráðs að endurgreiða ríkinu enda reynst lítil þörf á aðstoð þegar upp var staðið.
„Nú þegar ársreikningar eru að birtast og með góðri afkomu í mörgum geirum má ætla að þeim fyrirtækjum fjölgi enn sem munu endurgreiða það sem þau sannarlega reyndust ekki þurfa. Endurgreiðsla fyrirtækja með góða af komu er sjálfsögð enda fátt ömurlegra fyrir atvinnurekanda en að fá á sig stimpil pilsfaldakapítalista, sem er á móti ríkisútgjöldum þegar vel árar – en hleypur með hraði í fang ríkisins þegar illa árar. Úrræði hins opinbera eru til að hjálpa fólki og fyrirtækjum í vanda – ekki öðrum.“
