Bergsveinn Birgisson rithöfundur gefur lítið fyrir útskýringar og svör Ásgeirs Jónssonar, seðlabankastjóra, vegna ritstuldarmálsins ssvokallaða.
Bergsveinn tjáir sig um málið í nýjum pistli á Vísi. Málið hefur verið í deiglunni undanfarna daga en Bergsveinn kæri Ásgeir til siðanefndar Háskóla Íslands vegna meints ritstuldar úr bók hans Eyjan hans Ingólfs.
„Svo margt er að undrast í þessu máli, að maður hlýtur að spyrja sig í hvers konar absúrd-leikriti maður sé hafnaður. Í fyrsta lagi læt ég í mér heyra út frá grundvallar-siðareglum í fræðastarfi. Ef þær eru brotnar, og ef enginn gerir neitt til að verja þær eins og útlit er fyrir – þá á enginn vísindamaður neina kenningu eða rannsókn,“ skrifar Bergsveinn.
Hann segir ljóst af ummælum Ásgeirs sjálfs að hann hafi verið byrjaður á bókinni þegar hann starfaði við Háskóla Íslands.
„Er sú fordæmisgefandi regla all-svakaleg ef standa fengi, að starfsmenn geti ástundað ritstuld á launum hjá Háskólanum, en skráð sig í leyfi meðan verkið kemur út, og firrt sig allri ábyrgð á þessháttar vinnubrögðum,“ skrifar Bergsveinn og bætir því við að stærsta verkefni Háskólaráðs sé nú að endurreisa virðingu stærstu menntastofnunar landsins.
Bergsveinn segist engan annan kost eiga en að skrifa tímaritsgrein me ðfræðilega vandaðri umfjöllun og láta fræðasamfélagið og almenning skera úr um málið.
„Ég hef litið svo á að með því að láta í mér heyra, hafi ég reynt að leggja mitt lóð á vogarskálar heilbrigðara vísindasamfélags. Er það leiðinlegur slagur og alger andstæða þeirrar forvitni og lærdómsgleði sem bjó Leitina að svarta víkingnum til, og sem ég vonaðist eftir að hrifi lesendur hennar. Annaðhvort gilda prinsipp og siðareglur um alla menn eða engan mann,“ skrifar Bergsveinn.
