„Litlar líkur á að for­eldrar gefi börnum sínum meiðandi nöfn“

„Ég verð að segja að mér hugnast frum­varpið vel. Það er eins og mælt út úr mínum munni,“ sagði Jón Stein­dór Valdimars­son, þing­maður Við­reisnar, í um­ræðum um störf þingsins á Al­þingi í gær.

Þar lýst Jón skoðun sinni á manna­nafna­frum­varpi Ás­laugar Örnu Sigur­björns­dóttur dóms­mála­ráð­herra þess efnis að manna­nafna­nefnd verði lögð niður. Til­kynnt var um þetta í þing­mála­skrá sem lögð var fram á dögunum.

Jón Stein­dór vann að sama máli fyrir rétt um ári síðan. „Það var manna­nafna­frum­varp sem flutt var af þá­verandi þing­manni og sam­flokks­manni mínum í Við­reisn, Þor­steini Víg­lunds­syni. Það var kol­fellt hér í þinginu á þeim tíma,“ rifjaði Jón Stein­dór upp og bætti við að nafn væri ná­tengt sjálfs­mynd og sjálfs­vitund fólks. Það varði fyrst og fremst einka­hagi og per­sónu­rétt.

„Í nú­gildandi manna­nafna­lögum eru lagðar víð­tækar tak­markanir á rétt fólks til að stýra þessum rétti, tak­markanir sem ekki verða rök­studdar með vísan til al­manna­hags­muna eða annarra hags­muna sem rétt­lætan­legt er að byggja á í nú­tíma­sam­fé­lagi. Fólki á að vera treyst til að ráða sjálft nafni sínu,“ sagði hann.

Jón Stein­dór sagði að megin­munurinn á frum­vörpunum tveimur væri sá að í frum­varpi Þor­steins hafi verið gert ráð fyrir að­komu barna­verndar­yfir­valda en í frum­varpi ráð­herra verði leitað um­sagnar um­boðs­manns barna.

„Sá er nú allur munurinn. Ég held reyndar að það séu litlar líkur á að for­eldrar gefi börn sínum meiðandi nöfn. Allt að einu þá óska ég hæst­virtum ráð­herra vel­gengni með hið ætlaða frum­varp og að henni takist að full­vinna það og leggja fram tíman­lega svo að það geti fengið um­fjöllun og af­greiðslu hér á þingi. Einnig óska ég þess að henni takist að koma því í gegnum ríkis­stjórn sína án þess að það missi grund­vallar­mark­miðið um að fólk ráði eigin nafni. Ég óska henni einnig sér­stak­lega vel­farnaðar í því að koma málinu í gegnum eigin flokk en þar hefur brugðið við að menn séu frjáls­lyndir einungis í orði en ekki á borði.“