Að sýna fólki vinsemd og tillitsemi getur dimmu í dagsljós breytt eins og margir vita. Glúmur Baldvinsson sagði frá litlu en afar dýrmætu augnabliki um helgina þegar lítil stúlka kenndi honum mikilvæga lexíu.
„Vaknaði sómasamlega snemma á þessum fagra sólríka degi og brá mér í ræktina í Mosó með frið í sálinni og létta lundu. Og vel hirtur,“ sagði Glúmur í færslu á laugardag.
„Kom að gangbraut og sá mæðgur nálgast úr sæmilegri fjarlægð og þar sem mér lá ekkert á stöðvaði ég bifreiðina og gaf mér tíma til að hleypa þeim yfir. Þær brostu fallega til mín sér í lagi sú litla sem veifaði til mín og kallaði: takk fyrir að bíða eftir okkur góði maður,“ segir Glúmur og er óhætt að segja að sú stutta hafi brætt hann.
„Góði maður sagði hún. Ég bráðnaði og veifaði tilbaka og brosti og kallaði: það var nú það minnsta ungfrú. Æ þetta var eitthvað svo fallegt augnablik sem vermdi mitt litla hjarta og málaði allan daginn fögrum litum,“ segir Glúmur sem endar færsluna á þessum orðum:
„Lexían er kannski sú að sína öðrum vinsemd og tillit því það kemur margfalt tilbaka. Maður gleymir þessari gullnu reglu of oft í amstri dagsins. Bara brosa framan í heiminn og þá... Þið vitið.“
