Lenya Rún Taha Karim, varaþingmaður Pírata, segir að það virðist ekki skipta máli hversu miklum peningum eða starfskröftum við verjum í stríðið gegn fíkniefnum, þau virðast alltaf standa uppi sem sigurvegari.
Þetta segir Lenya í aðsendri grein sem birtist á vef Vísis í dag en pistill hennar hefst á þessum orðum: „Stríðið gegn vímuefnum er tapað.“
Greint var frá því á dögunum að lögregla hér á landi hefði lagt hald á tæplega hundrað kíló af kókaíni sem falin voru í vörusendingu. Lenya bendir réttilega á að sölumenn fíkniefna hér á landi virðist ekki hafa miklar áhyggjur af yfirvofandi skorti. Vísir ræddi til dæmis við einn sem sagði að það væri alltaf nóg til af dópi.
„Það er eflaust góður vilji á bakvið það að ráðast í stórar og umfangsmiklar aðgerðir til að gera vímuefni upptæk. Vímuefni geta verið skaðleg og því auðvelt að sjá hvers vegna reynt er að minnka framboðið á þeim. Sú aðferð að verja takmörkuðum tíma og fjármunum lögreglunnar í slíkar aðgerðir virðist þó ekki skila árangri,“ segir Lenya sem bætir við að ef ein aðferð virkar ekki þurfi að skoða aðrar.
„Það er galið að endurtaka sömu leiðina aftur og aftur en búast alltaf við annarri niðurstöðu. Með því að beina sjónum okkar að annars konar nálgun getur ríkið sparað töluvert fjármagn sem annars færi í þessar aðgerðir og hægt væri að nýta til að stuðla að meiri skaðaminnkun,“ segir hún.
Að mati Lenyu er fyrsta skrefið afglæpavæðing en með henni er byrðunum létt af vímuefnaneytandanum – einstaklingum sem eiga heima í heilbrigðiskerfinu en ekki refsivörslukerfinu.
„Með afglæpavæðingu og skaðaminnkun að leiðarljósi verður hægt að stuðla að meiri fræðslu og forvörnum, í stað þess að nýta fjármagnið í að grípa til aðgerða sem hafa ekki nokkur áhrif á markaðinn. Leggja áherslu á að hjálpa fólki sem vill hætta neyslunni og koma í veg fyrir að fleiri verði háð til að byrja með. Þetta er nálgun sem hefur sannað gildi sitt víða um heim. Nálgunin sem íslensk stjórnvöld hafa hins vegar beitt er einfaldlega ekki að skila árangri.“
Lenya segir að óskandi væri að vandinn væri ekki svona djúpstæður og teygði sig ekki þvert á heimsálfur. Nú sé þó komið gott af afneitun og tími til kominn að grípa til skaðaminnkandi aðgerða. Skaðaminnkandi aðgerða.
„Það gerir ekki gott fyrir neinn, ekki neytendur, lögregluna né samfélagið, að halda áfram á þeirri vegferð sem við höfum verið á hingað til. Flest öll þekkjum við einhvern sem hefur neytt vímuefna, jafnvel verið háður vímuefnum. Þetta vandamál er ekki eins fjarlægt okkur og við höldum heldur er þetta alls staðar, á öllum stigum samfélagsins. Við getum ekki lokað augunum og vonað að vandamálið hverfi heldur þurfum við að sætta okkur við veruleikann og prófa nýja nálgun. Hverju höfum við að tapa?“