Lára G. Sigurðardóttir, læknir og bakþankahöfundur Fréttablaðsins, segir frá kynningarfundi sem haldinn var í gagnfræðaskóla yngsta sonar hennar í pistli í Fréttablaðinu í dag.
Ef marka má skrif Láru var henni nokkuð brugðið – og það ekki að ástæðulausu – enda hafði kennarinn á orði að allt of margir nemendur væru að fasta líkt og foreldrarnir.
„Skömmu síðar barst tölvupóstur frá skólastjóranum þar sem ítrekað var að of margir nemendur mættu illa nærðir og borðuðu jafnvel ekkert fyrr en eftir skóla. Hér áður voru það fátæku börnin sem komu ónærð í skólann. Nú virðist sem tímaskortur eða tíska valdi því að morgunmatnum sé sleppt,“ segir Lára.
Varla þarf að fjölyrða að þetta er ekki sniðug þróun og bendir Lára á að rannsóknir hafi verið gerðar á börnum sem fasta og sýna þær að námsárangur er nátengdur næringu.
„Í skóla einum var byrjað á því að gefa börnunum hafragraut í upphafi skóladags. Í ljós kom að börnin áttu auðveldara með að einbeita sér og þeim gekk betur í náminu. Fleiri rannsóknir sýna hið sama.“
Lára segir að þó svo að við fullorðna fólkið þolum það að fasta fram eftir degi gildi annað um börnin.
„Fyrir utan að þurfa góða næringu til að vaxa og þroskast, þá getur það að sleppa morgunmat haft þær afleiðingar að börnin verða þreytt, eirðarlaus og skapstygg. Síðla dags geta þau orðið leið og orkulítil. Þá eru þau líklegri til að sækja í næringarsnautt fæði sem inniheldur tóm kolvetni og óholla fitu.“
Lára gefur skólastjóranum lokaorðið í pistli sínum því hún kveðst sjálf ekki hafa getað orðað hlutina betur.
„Hvernig haldið þið að það sé að vera illa nærður og ætla að meðtaka og tileinka sér nýja þekkingu? Hvernig haldið þið að það sé að kenna börnum sem geta varla hugsað fyrir hungri? Við hljótum að vera öll sammála um að frumforsenda þess að ná árangri í námi og að eiga jákvæð og gefandi félagsleg samskipti sé að vera vel sofinn og vel nærður. Vinsamlegast hugið vel að þessu kæra forráðafólk. Það þarf alveg enn þá að senda krakka með nesti í skólann þó þau séu unglingar.“
