Ómar Ragnarsson, fjölmiðlamaður og þúsundþjalasmiður, fékk þann úrskurð fyrir 17 árum, eftir að gerðir á báðum hnjám vegna slits, að skipta þyrfti um báða liðina.
Ómar gerir þetta að umtalsefni á bloggsíðu sinni þar sem hann gerir liðskiptaaðgerðir á hnjám að umtalsefni og mögulega leið sem þeir geta farið sem eru með ónýtan hnjálið.
„Læknirinn var spurður, hvort hægt væri að seinka því á einhvern hátt,“ segir Ómar og bætir við að læknirinn hafi svarað því til að hann þyrfti að hætta alveg að hlaupa og hlaupa aldrei framar. Vegna of mikilla hlaupa á ævinni væru liðirnir orðnir of slitnir.
„Niðurstaðan varð sú að fara að skipan læknisins og hlaupa aldrei framar, en í staðinn að skoða þann möguleika, að nýta sér það, að hann bannaði ekki að læðast hratt,“ segir hann og nefnir að ein aðferðin hafi verið að hlaupa upp stiga, sem hafði verið gert 45 ár, og taka tvær tröppur í hverju skrefi.
„2015 áskotnaðist síðan rafreiðhjól, sem fyrir algera tilviljun var með "handgjöf", þ. e. að nota handgjöfina til þess að takmarka það að nota fæturna á ferðum hjólsins, en það hafði verið gert á venjulegum reiðhjólum, en reyndi of mikið á samfallna hryggjarliði. Nú hefur þessi blandaða aðferð verið notuð í sjö ár, og enn eru hnjáliðirnir á sínum stað,“ segir hann.
Ómar bætir við að sérfræðingurinn, sem bannaði hlaupin 2005, hafi sagt við eftirgrennslan, að nú hefði það verið uppgötvað, að í sumum tilfellum væri hægt að seinka hnjáliðaskipptum með því að styrkja næsta umhverfi þeirra með sérstökum æfingum, sem reyndu á viðkomandi hné í heild sinni.
„Á sínum tíma urðu mistök við hnjáliðaskipti há föður mínum til þess að eiga þátt í að stytta líf hans, og átti það stóran þátt í þeirri ákvörðun minni, að gera tilraun til að "læðast hratt" og hjóla hæfilega í stað þess að hlaupa,“ segir Ómar.
Hann bendir á að í hlaupum á jafnsléttu felist hlaupið í að lenda öllum líkamsþunganum í þúsundum skipta og er afleiðingin oft ekki aðeins ónýtir liðir, heldur líka svonefnd „hlauparaveiki“, eða tábergssig.
„En hlaup upp stiga, tvær tröppur í einu, felast ekki í harkalegum lendingum, því að hreyfingin er í raun klifur en ekki hlaup, og þegar beygjurnar eru teknar á þessari leið upp stigana tryggir það enn betur alhliða styrkingu hnjánna, ef lagi er beitt.“
