Kristján Örn Elíasson, Íslendingur á sjötugsaldri, skrapp til Tenerife með dóttur sinni í nokkurra daga sumarfrí um miðjan júlímánuð. Hann fór svo einn til Svíþjóðar í fimm daga vinnuferð í byrjun ágúst.
Kristján segir frá þessu í aðsendri grein í Morgunblaðinu þar sem hann skrifar nokkuð harða ádeilu á aðgerðir á landamærunum til að hefta útbreiðslu Covid-19. Kristján er óbólusettur og segir hann að „skíthræddir bólusettir uppvakningar“ hafi nú allan forgang í þjóðfélaginu.
Um ferð þeirra feðgina til Tenerife og svo ferð sína til Svíþjóðar segir Kristján:
„Þar sem við vorum svo ólánsöm að vera með gott ónæmiskerfi, heilbrigð og hraust og því óbólusett var okkur gert að fylgja ströngum fyrirmælum frá heilbrigðisráðherra: Á útleið áttum við að skipuleggja, undirgangast og greiða fyrir sýnatöku sem sýndi neikvætt PCR-próf áður en við fengjum leyfi til að ferðast frá Íslandi. Kostnaðurinn var kr. 7.000 pr. sýnatöku x 3 eða samtals kr. 21.000. Á heimleið bar okkur að endurtaka leikinn. Kostnaður vegna PCR-prófa var kr. 37.000 (Spánn) og kr. 23.000 (Svíþjóð) eða samtals kr. 60.000. Samtals var því beinn kostnaður vegna PCR-prófa kr. 81.000 auk tímakostnaðar.“
Kristján segir að staðreyndin sé sú að á ferðalagi sínu hafi hann í raun aldrei þurft að sýna eða sanna niðurstöðu PCR-prófanna.
„Ég var annaðhvort spurður hvort ég hefði meðferðis niðurstöðu um neikvætt PCR-próf eða ég sýndi PCR-strikamerki í símanum mínum sem hvorki var skannað né því kannað! Í hálfgerðri stríðni og til að rannsaka gæði PCR-eftirlitsins sýndi ég alltaf sama PCR-strikamerkið sem ég hafði fengið upphaflega og mér til furðu fór ég ávallt athugasemdalaust í gegnum „eftirlitið“. Það virðist því nóg að vera með ljósmynd af PCR-strikamerki í símanum og spara sér þannig fúlgur fjár!“
Kristján fjallar svo um troðninginn á Keflavíkurflugvelli en hann segist í bæði skiptin hafa farið í gegnum verslun Fríhafnarinnar sem hann segir að ætti með réttu að harðlæst vegna smithættu.
„Þar hittast bólusettir jafnt sem óbólusettir og blandast hundruðum og þúsundum saman oft á dag úr tugum flugvéla sem koma víðs vegar að úr heiminum. Ekki er mannmergðin minni við töskufæriböndin og þegar komið er út úr tollinum taka við langar biðraðir þar sem fólk er flokkað eftir persónuupplýsingum. Þeir sjúku, sem hafa fengið veiruna með einum eða öðrum hætti, komast nokkuð fljótlega í gegnum eftirlitið í faðm ástvina sinna eftir að hafa gert grein fyrir sjúkdómssögu sinni en þeim hraustu og heilbrigðu er kippt til hliðar þar sem þeir eru skikkaðir til að undirgangast PCR-próf ellegar sæta meðferð lögreglu.“
Hann segir svo að prófi loknu sé þeim heilbrigðu skipað að hypja sig út úr flugstöðvarbyggingunni og bannað að njóta hlýju eða faðmlaga ástvina sinna hafi þeir á annað borð álpast í Leifsstöð til að fagna heimkomu þeirra.
„Hinir heilbrigðu skulu annaðhvort taka leigubíl eða halda félagsskap við sjálfa sig einir í bíl. Það er stranglega bannað að þiggja far með bólusettum, bólusettum til verndar! Þegar heim er komið tekur svo við fimm daga biðtími í lögskipaðri einangrun, líklega til að afstýra útbreiðslu heilbrigðis og hreysti,“ segir hann að lokum.
