Kristján Berg Fiskikóngur: Skyndilega birtist maður frá Íslandsbanka í dyragættinni

„Ráðgjöfin var sú að geyma peningana í Panama,“ segir Kristján Berg, oft kenndur við fiskverslunina Fiskikónginn, í viðtalsþættinum Mannamál sem sýndur var á Hringbraut í gærkvöldi.

Kristján hefur lifað tímana tvenna og komst hann til dæmis í kastljósið árið 1997 þegar hann var gripinn fyrir fíkniefnasmygl. Þá birtist nafn hans í Panamaskjölunum á sínum tíma. Hann ræðir meðal annars um aðdraganda þess að nafn hans kom fyrir í þessum margfrægu skjölum.

Það var árið 2006 að Kristján seldi fisk­búð sína fyrir fúlgur fjár eftir að hafa fengið ó­vænt og mjög gott til­boð í hana. Í kjölfarið flutti hann með fjölskyldu sína til Danmerkur.

„Síðan spurði maður bara hvað eigum við nú að gera við alla þessa peninga? Því ég kann ekkert að fara með peninga. Ég kann bara að vinna en ég hef aldrei átt svona pening,“ segir hann en úr varð að hann hringdi í Íslandsbanka þar sem hann tjáði starfsmanni að hann ætti einhvern pening. Velti hann fyrir sér hvað hann gæti gert með hann.

„Daginn eftir þá bara stendur maður frá Ís­lands­banka í and­dyrinu hjá mér í Dan­mörku að bjóða mér í einka­banka­þjónustu,“ segir hann. Maðurinn hafi þá flogið frá Lúxemborg til Dan­merkur til að fá hann í þjónustu.

Aðspurður hver ráðgjöfin hefði verið, segir Kristján:

„Ráð­gjöfin var sú að geyma peningana í Panama. Ég vissi það nú að skattar í Dan­mörku voru rosa háir og ekki ætlaði ég að láta danska ríkið hirða hann. Þannig úr verður að við stofnum fé­lag í Panama og síðan var ég bara með kort þar,“ segir Kristján.

Í kjöl­farið hafi ráð­gjafinn frá Ís­lands­banka látið hann kaupa hluta­bréf í ýmsum sjóðum. Fyrir vikið birtist nafn Kristjáns í Pana­ma­skjölunum og endaði ævin­týrið ekki betur en svo að hann tapaði öllum peningnum í hruninu 2008.

„Þetta var svoldið sjokk. Mér fannst erfiðast að segja konunni þetta. Við vorum í kjallaranum hjá mömmu, ný­flutt frá Dan­mörku. Vorum að fara að kaupa okkur hús og vorum með hluta­bréf og peninga í banka og allt í blóma lífsins. Að segja henni að allir peningarnir voru farnir út um gluggann. Það var rosa erfitt að vera með ó­fríska konu í kjallaranum hjá mömmu, komna fimm, sex, sjö mánuði á leið. Hún brotnaði niður,“ segir hann.

Síðan hefur hann þó náð sér aftur á strik, með fisk­búð og sölu á heitum pottum, sem ganga bæði vel.