Kolbrún Bergþórsdóttir, blaðamaður Fréttablaðsins, segir þjóðmálaumræðuna á Íslandi einkennast af af æsingi, upphrópunum og fúkyrðaflaumi nýjum leiðara í Fréttablaðinu í dag.
„Hugsanlega er hluti skýringarinnar á þessum látum öllum sú að nútímatækni gefur nánast hverjum sem er gott tækifæri til að tjá sig. Um leið skapast ákveðinn vandi, því hvernig á fólk að láta taka eftir sér þegar svo að segja allir eru að tjá sig? Það er svo óskaplega auðvelt að týnast í fjöldanum,“ segir Kolbrún.
„Í hugum margra er lausnin einföld; það er best að æpa sem hæst og fá þannig athygli.
Ef viðkomandi er heppinn ratar hann jafnvel í fréttir á netmiðlum. Þá líður viðkomandi vel. Merkilegt hversu margir eru háðir athyglinni. Stundum er eins og þeim finnist þeir ekki vera til nema eftir þeim sé tekið,“ bætir hún við.
„Við sjáum æsingafull upphlaup svo að segja daglega. Þingmenn, sérstaklega stjórnarandstöðunnar, eru sérlega gefnir fyrir þau. Hið sama má segja um ýmsa sjálfskipaða álitsgjafa sem telja af einhverjum ástæðum að alveg sérstök eftirspurn sé eftir skoðunum þeirra. Það er svo sem ekki skrýtið að þeir lifi í þeim misskilningi.
Fjölmiðlar, sérstaklega netmiðlar, eru iðnir við að þefa uppi fúkyrðaflauminn og skella glaðhlakkalegir í frétt eins og: D segir að ríkisstjórn Íslands sé fasísk – H segir að Sjálfstæðisflokkurinn hati flóttamenn – I segir að Katrín Jakobsdóttir hafi selt sálu sína.“
Kolbrún segir allt skynsamt fólk sjá í gegnum þetta.
„Það veit vel að ríkisstjórn landsins er ekki fasísk. Forystumenn hennar eru þrautþjálfaðir stjórnmálamenn sem hafa í aðalatriðum staðið sig vel í störfum sínum. Forsætisráðherrann er svo sannur þjóðarsómi.
Skynsamleg þjóðmálaumræða er að kafna í æsingafullum upphrópunum frá fólki sem er fyrirmunað að sýna stillingu. Íslandsbankasalan er dæmi um þetta. Flestir sem þar æptu hæst um spillingu og viðbjóð hafa litla sem enga þekkingu á málinu – og virðast ekki hafa sérstakan áhuga á að kynna sér það. Þeir gáfu sér fyrir fram að málið væri svínarí.“
„Umræða um málefni útlendinga er á svipaðan hátt. Þar er kastað fram fullyrðingum um mannvonsku og fyrirlitningu Sjálfstæðisflokksins í garð fólks sem hingað kemur og vill setjast hér að. Um leið eru Vinstri græn stimpluð sem svívirðilega meðvirk. Þetta er ansi einsleit mynd, en því miður virðist lítið rými gefast fyrir hófstillta og vitræna umræðu um þessi mál.
Yfirveguð þjóðfélagsumræða á ekki upp á pallborðið í samfélagi þar sem æsingur og tilfinningaofsi eru ráðandi. Við erum ekki á góðum stað,“ skrifar Kolbrún að lokum.