Kol­brún hjólar í æsinginn eftir Ís­lands­banka­málið: „Þetta gerir stjórnar­and­stöðuna ó­trú­verðuga í þessu á­kveðna máli“

Kol­brún Ber­þórs­dóttir, blaða­maður á Frétta­blaðinu, segir upp­þotið í sam­fé­laginu ekki á rökum reist eftir sölu ríkisins á hlut sínum í Ís­lands­banka í nýjum leiðara í Frétta­blaðinu.

„Það er örugg­lega ekki vin­sæll þanka­gangur nú um stundir en samt skal spurt hvort æsingurinn vegna sölunnar á hlut ríkisins í Ís­lands­banka sé ekki full­mikill?“ skrifar Kol­brún.

„Djöful­gangur stjórnar­and­stöðunnar er skiljan­legur þótt erfitt sé að hafa þolin­mæði með honum. Stjórnar­and­staðan þráir ekkert meir en að fella ríkis­stjórnina og virðist til­búin að grípa til hvaða ráða sem er til að það mark­mið náist. Um leið verða ýkjur, gífur­yrði og út­úr­snúningar sjálf­sagður hluti af mál­flutningnum. Ein­mitt þetta gerir stjórnar­and­stöðuna ó­trú­verðuga í þessu á­kveðna máli, eins og reyndar ýmsum öðrum.“

„Vissu­lega blasir við að í Ís­lands­banka­málinu var sumu klúðrað. Það jafn­gildir hins vegar ekki sið­leysi, spillingu og svikum við þjóðina, þótt fjöl­margir haldi því fram. Það hentar stjórnar­and­stöðunni til dæmis af­skap­lega vel að nota sem sterkust orð um söluna og sá fræjum tor­tryggni meðal al­mennings,“ bætir Kólbrún við.

Hún segir að það sást í mót­mælum á Austur­velli að margir þeir sem höfðu sig hvað mest í frammi í skríls­látum á þessum sama stað eftir banka­hrun.

„Það hvarflar jafn­vel að manni að þetta fólk sakni tímans þegar það gat æpt sem hæst og barið í potta og pönnur og sé nú að reyna að endur­skapa hann. Þótt slatti af fólki sé á Austur­velli þá eru mót­mælin nú ekki veru­lega fjöl­menn. Það hljóta að vera um­tals­verð von­brigði fyrir æsinga­fólkið.“

„Flestir þeir pistla­höfundar sem harð­orðastir eru vegna málsins eru yfir­lýstir and­stæðingar Sjálf­stæðis­flokksins og kalla á­gæta ríkis­stjórn, undir stjórn fram­úr­skarandi for­sætis­ráð­herra, öllum illum nöfnum. Þar eru sem sagt á ferð „the usu­al suspects“.

„Greini­legt er að fjöl­margir sjá sér hag í því að við­hafa sem sterkust orð um söluna á Ís­lands­banka. Þetta sama fólk segist hafa komið auga á aðal­skúrkinn, fjár­mála­ráð­herrann Bjarna Bene­dikts­son, sem það segir skil­yrðis­laust eiga að segja af sér. Það er þó ekki eins og Bjarni hafi staðið einn að sölunni og per­sónu­lega skipu­lagt ferlið frá grunni. Ansi lang­sótt er að ætla að hengja hann.“

„Spyrja má hvort það hafi ekki alltaf legið fyrir að þetta fólk færi upp á háa c-ið hvernig sem hefði verið staðið að sölu Ís­lands­banka. Það hefði ætíð þefað uppi tæki­færi til að öskra upp­á­halds­orð sín: Spilling! Van­hæf ríkis­stjórn!“

„Það er bæði sjálf­sagt og eðli­legt að fara ofan í saumana á sölu Ís­lands­banka, en þeir sem fá það hlut­verk verða að búa yfir yfir­vegun en ekki lifa í stöðugri van­stillingu,“ skrifar Kol­brún að lokum.