Kjartan Magnússon, varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins og fyrrverandi borgarfulltrúi, segir að fjölgun borgarfulltrúa á sínum tíma úr 15 í 23 hafi engu skilað nema auknum kostnaði.
Þetta segir Kjartan í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.
Hann bendir á að þingmenn Samfylkingar hafi kastað steinum úr glerhúsi þegar þeir gagnrýndu fjölgun ráðherra úr ellefu í tólf eftir kosningarnar í haust.
„Það kemur úr hörðustu átt þegar þingmenn Samfylkingarinnar gagnrýna stækkandi stjórnsýslubákn. Samfylkingin er ráðandi afl í borgarstjórn Reykjavíkur þar sem kostnaður æðstu stjórnsýslu hefur margfaldast og báknið þanist út að sama skapi. Vilji flokkurinn raunverulega minnka báknið, ætti hann að vinna gegn örum vexti þess hjá Reykjavíkurborg,“ segir hann.
Hann segir að þingmenn Samfylkingarinnar hafi komið því til leiðar ásamt VG að borgarfulltrúum í Reykjavík var fjölgað með lagaboði um 53% við samþykkt nýrra sveitarstjórnarlaga árið 2011 en fjölgunin tók gildi 2018.
Kjartan segir að varla detti nokkrum manni í hug að vinnubrögð borgarstjórnar hafi batnað á þessu kjörtímabili þrátt fyrir þessa miklu fjölgun. Fjölgun borgarfulltrúa um 53%, úr 15 í 23, hafi engu skilað nema stærra bákni, auknum kerfiskostnaði og þá hafi óráðsían í rekstri borgarinnar aukist.
Hann sgir að umrætt lagaákvæði hafi haft áhrif víðar en í Reykjavík því það hafi haft eða muni einnig hafa áhrif á fjölgun bæjarfulltrúa í Garðabæ, Mosfellsbæ og Vestmannaeyjabæ í óþökk meirihluta íbúa og bæjarfulltrúa í þessum sveitarfélögum, sem eru ósammála Samfylkingunni um að stækka þurfi stjórnsýslubáknið frekar.
Kjartan rifjar upp að hann hafi í síðustu viku lagt fram frumvarp til laga um breytingu á sveitarstjórnarlögum ásamt nokkrum þingmönnum Sjálfstæðisflokksins, Miðflokksins og Flokks fólksins.
„Breytingin felur í sér að svigrúm sveitarfélaga verði aukið til að ákveða fjölda kjörinna fulltrúa í sveitarstjórnum sínum. Í tilviki Reykjavíkur verði t.d. afnumin sú skylda að hafa borgarfulltrúa 23. Verði frumvarpið að lögum yrði einungis um heimild að ræða þannig að borgarstjórn geti t.d. sjálf ákveðið hvort hún vilji hafa borgarfulltrúa 23 eða 15 eins og var lengi vel. Breytingin myndi ekki einungis hafa áhrif í Reykjavík heldur í nokkrum sveitarfélögum, sem hafa nú þegar verið eða verða þvinguð til þess að fjölga bæjarfulltrúum og auka þannig kostnað og flækjustig í stjórnsýslu sinni.“
