Karl Sigur­björns­son: „Ég hræðist ekki dauðann“

„Ég var ekki skorinn því það var ekki skurð­tækt, en ég er í góðum höndum frá­bærra lækna og um­vafinn um­hyggju og fyrir­bænum. Þetta er ekki læknan­legt. Ég er svona á skil­orði.“

Þetta segir Karl Sigur­björns­son biskup í ein­lægu við­tali í sunnu­dags­blaði Morgun­blaðsins. Í við­talinu ræðir Karl meðal annars um krabba­mein sem hann greindist með í blöðru­háls­kirtli árið 2017 og hafði dreift sér í beinin.

Karl segir að það hafi verið heil­mikið á­fall að greinast en hann hefur horft upp á fjóra af sex bræðrum sínum fara úr krabba­meini.

Karl segir að honum líði á­gæt­lega í dag og hann geti ekki kvartað. „Maður á að líta á hvern dag sem gjöf og þakka fyrir það. Við vitum það með lífið, það endar bara á einn veg.“

Að­spurður segir Karl að hann hræðist ekki dauðann þó dauðinn sé ó­vel­kominn gestur.

„Nei, ég hræðist ekki dauðann […] Auð­vitað vill maður ekki dauðann. Allt sem lifir er í stöðugri bar­áttu á móti dauðanum. Hver einasta fruma er að berjast við dauðann. Dauðinn er hið al­gera ó­þekkta og við skelf­umst hið ó­þekkta; það er í eðli alls sem lifir. En í trúnni á ég vonina,“ segir hann meðal annars.