Kári Jónasson er heldur betur ekki sáttur með Icelandair, en í grein sem birtist í Fréttablaðinu í dag fjallar hann um seinkunum á innanlandsflugi sem urðu til þess að hann missti að jarðarför.
Kári var því tepptur á Akureyri í heilan sólarhring um hásumar, vegna þess að vélar Icelandair voru annaðhvort bilaðar eða í skoðun samkvæmt upplýsingum forstjóra félagsins.
„Allt þetta flugvesen byrjaði miðvikudaginn 29. júní með því að tilkynnt var um seinkun á kvöldfluginu frá Akureyri til klukkan rúmlega tíu um kvöldið. Svo leið og beið í flugstöðinni og einhver tölvuvandræði voru með innritun. Allt í einu kemur stöðvarstjórinn sjálfur og tilkynnir að fluginu hafi verið aflýst, en gaf engar frekari skýringar aðrar en þær að farþegar myndu fá upplýsingar eftir klukkutíma um brottför daginn eftir. Fór nú kurr um hópinn og þeir sem voru að koma til brottfarar urðu mjög hissa þegar aðrir farþegar sögðu þeim tíðindin. Svo kom tölvupóstur þar sem sagði að undirritaður ætti far daginn eftir um klukkan 14, og var þá útséð um að komast í væntanlega jarðarför. Ekki annað en að koma sér á svefnstað og sjá hvað næsti dagur bæri í skauti sér. Morgunkaffi á Bláu könnunni og síðan á BSO að fá bíl út á flugvöll. Þegar konan í afgreiðslunni heyrði hvert ég væri að fara sagði hún að búið væri að aflýsa fluginu, en ég hafði þá hins vegar ekki fengið neina tilkynningu um það. Þá var að leita á náðir vina og kunningja og brátt kom SMS: Brottför klukkan 18. Svo komu önnur skilaboð: Brottför klukkan 19 og þá var þotan komin til umræðu. Allt dróst þó og ekki var lent í Reykjavík fyrr en á níunda tímanum. Í kveðjuávarpi sínu afsakaði flugfreyjan töfina á þotunni frá Akureyri, en virtist ekki gera sér grein fyrir að farþegar hennar höfðu margir hverjir beðið í nærri einn sólarhring eftir farinu suður.“
Kári bendir á frekari hluti sem hefðu mátt fara betur. Til dæmis fengu ekki allir ókeypis veitingar vegna vesenisins, heldur bara sumir.
Hann telur að um það bil 500 manns hafi fundið fyrir seinkunun, og veltir fyrir sér hvort ekki þurfi meiri samkeppni í innanlandsflugið.
„Það vantar bara samkeppni í þetta flug, sagði leigubílstjóri á leið utan af flugvelli þegar fluginu var aflýst á miðvikudagskvöldið. Þá var þota Niceair á vellinum og manni datt í hug hvort þeir Þorvaldur og félagar væru ekki farnir að huga að innanlandsflugi í samkeppni við Flugfélagið. Hver veit?
Líklega hafa eitthvað í kringum 500 manns nyrðra og syðra, eða jafnvel fleiri, lent í vandræðum vegna þessara vélabilana og skoðana og gætu sagt alls konar sögur af samskiptum sínum við félagið. Þetta er bara ein af þeim.“
Þá segir Kári virkilega erfitt að skilja hvers vegna þetta komi upp um háannatíman, en ekki um vetur þegar talsvert minni flugumferð er um landið.
„Það sem stingur í augun er að þetta gerist um háannatímann og maður hefði haldið að það væri vitað með töluverðum fyrirvara um allar skoðanir á Bombardier eða De Havilland vélunum, þannig að eitthvað mikið hefur farið úrskeiðis.
Maður hefur oftsinnis á undanförnum 30-40 árum lent í því að flugi hefur seinkað eða það verið fellt niður hjá Flugfélaginu vegna veðurs – ekki síst frá Ísafirði – og orðið innlyksa eða tekið bílaleigubíl suður. Hins vegar rekur mig ekki minni til þess að ég hafi lent í þessu með hópana sem ég hef verið með undanfarin ár. Þá höfum við flogið frá Akureyri að morgni. Það sama gildir um ótal ferðir til Grænlands með hópa, en ég hef kannski verið óvenju heppinn í þeim ferðum, því margir leiðsögumenn hafa lent illa í því þar.“
Í lok greinar sinnar segir Kári að hann gruni að flotinn sé hreinlega ekki nægilega stór, og því kallar hann eftir aukinni samkappni á þennan markað.
„Það læðist að manni sá grunur að sé innanlandsfloti sé Flugfélagsins ekki nógu stór til að annast innanlands og Grænlandsflug yfir hásumarið, og að félagið hafi færst of mikið í fang. Það er ekki hægt að bjarga málunum með einni og einni þotuferð hvað varðar Grænland, þar eru það eingöngu þessar kanadísku vélar sem duga vegna malarflugvalla og stuttra flugbrauta. Hér innanlands er varla hægt að tala um samkeppni á þessum leiðum, þótt Húsvíkingar og nágrannar njóti þess að Ernir fljúgi til og frá Aðaldal.
Niðurstaðan er því sú að það vantar samkeppni í innanlandsfluginu, líkt og í millilandafluginu – öllum til góðs.“
Hægt er að lesa nánar um málið á vef Fréttablaðsins
