Kári svarar ís­lenska Harvard-lækninum og segir til­lögu hans stór­hættu­lega

Kári Stefáns­son, for­stjóri Ís­lenskrar erfða­greiningar, segir að til­laga Jóns Ívars Einars­sonar, prófessors við lækna­deild Harvard-há­skóla, sé stór­hættu­leg.

Eins og Hring­braut fjallaði um í gær leggur Jón Ívar það til að slakað verði á að­gerðum á landa­mærunum. Ferða­menn sem hingað koma gangist á­fram undir tvö­falda sýna­töku en við­hafi smit­gát í stað sótt­kvíar meðan beðið er eftir niður­stöðum úr seinni sýna­töku. Jón Ívar viðraði þessa skoðun sína í Morgun­blaðinu í gær.

Upphafin meðalmennska

Nú hefur Kári Stefáns­son svarað Jóni Ívari í Morgun­blaðinu í pistli sem ber yfir­skriftina: Opið bréf til Garðars Hólm. Kári byrjar pistil sinn á þessum orðum:

„Jón Ívar Einars­son, það yljar mér um hjarta­rætur að verða vitni að því hversu oft þessum ís­lenska kven­sjúk­dóma­lækni í Boston verður hugsað til fóstur­jarðarinnar. Það er hins vegar dá­lítið sér­stakt að lesa tvær greinar eftir sama manninn í Morgun­blaðinu með nokkurra daga milli­bili sem eru efnis­lega næstum eins. Eini munurinn er að seinni greinin er út­bíuð í tölu­legum upp­lýsingum, meðal annars úr grein sem Ís­lensk erfða­greining birti í New Eng­land Journal of Medicine á þriðju­daginn. Þessi tví­birting sömu hugsunar bendir til þess að þú hafir fallið fyrir þeirri fá­sinnu sem ríkir í Nýja­Eng­landi, að Boston sé nafli al­heimsins, og þess vegna sé allt sem þaðan kemur merki­legt og skuli birta oft, jafn­vel rök­leysuna við lok greinar þinnar.“

Kári segist hafa komið til Boston, skoðað svæðið og talað við fólkið og hans á­lyktun sé sú að Boston sé bara sjávar­borg í hnignandi stór­veldi þar sem mennta­stofnanir eins og sú sem Jón Ívar vinnur við markist af upp­hafinni meðal­mennsku. Kári fer svo í að svara Jóni Ívari efnis­lega.

Stórhættulegt

„Nú skulum við skoða annars vegar for­sendur sem þú gefur þér um far­aldurinn og á­standið á Ís­landi og á­lyktanir sem þú dregur af þeim: Þú gefur í skyn að á­standið á Ís­landi sé gott og þess vegna eigi að slaka á kröfum við landa­mæri en herða að­gerðir innan lands. Þarna ertu að snúa dæminu á hvolf. Á­standið á Ís­landi er gott og fer batnandi þannig að við getum farið að slaka á sótt­varna­kröfum innan­lands svo lífið færist í nokkuð eðli­legt horf. Ef við hins vegar myndum slaka á kröfum við landa­mæri er ljóst að smitum myndi fjölga, gögnin sýna það, og við yrðum að herða tökin innan­lands þannig að skólar gætu ekki starfað eðli­lega, menningar­líf legðist að mestu af og at­vinnu­vegir aðrir en ferða­þjónusta myndu gjalda.“

Kári segir að vegna þess að lítið er um smit á Ís­landi viljum við eftir fremsta megni koma í veg fyrir að smit berist inn frá öðrum löndum. Ef mikið væri um smit í landinu væri í raun engin á­stæða til að verja landa­mærin með skimunum og sótt­kví.

„Þú leggur meira að segja til að fimm daga sótt­kví verði skipt út fyrir heima­smit­gát sem væri stór­hættu­legt vegna þess að hún er skil­greind þannig að það er enginn mögu­leiki að á­kvarða hvort fólk fram­fylgir henni. Jón Ívar, þannig er mál með vexti að þótt þú hefðir rétt fyrir þér og Boston væri nafli al­heimsins veitir það þér ekki réttinn til þess að halda því fram að ö sé á undan a í staf­rófinu. Það er nefni­lega fyrir löngu búið að sýna fram á að þótt maður hafi heim­sótt mikil óperu­hús veitir það enga vissu fyrir því að hann kunni að syngja.“