Kári segir Hörð hafa lent í „ekkert-að-marka landinu“

Kári Stefáns­son, for­stjóri Ís­lenskrar erfða­greiningar, skýtur föstum skotum að Herði Ægis­syni, rit­stjóra Markaðarins í Frétta­blaðinu,í að­sendri grein sem birtist í blaðinu í dag. Hann gefur lítið fyrir gagn­rýni Harðar á það fyrir­komu­lag sem nú er í gildi á landa­mærunum.

Í leiðara sínum sem birtist í Frétta­blaðinu þann 28. ágúst síðast­liðinn sagði Hörður að á­kvörðun ríkis­stjórnarinnar, um tvö­falda skimun og fimm til sex daga sótt­kví, væri efna­hags­legur af­leikur.

„Á­kvörðun ríkis­stjórnarinnar, sem lét meðal annars undan hótunum for­stjóra Ís­lenskrar erfða­greiningar, á eftir að reynast henni meiri­háttar pólitískur og efna­hags­legur af­leikur,“ skrifar Hörður.

Segir Hörð haga sér eins­ og línan sé ekki til

Í grein sinni í Frétta­blaðinu í dag gefur Kári lítið fyrir gangrýnina. Hann telur af og frá að ríkis­stjórnin hafi tekið um­rædda á­kvörðun vegna hótana sinna. En hann segist fyrir­gefa Herði fyrir að vilja enda grein sína á eftir­minni­legan hátt.

„Loka­­setningin í greininni þinni er eitt slíkt í mjög háum tóni. Þú gefur sterk­­lega í skyn að ríkis­­stjórnin hafi komið á nú­verandi fyrir­­komu­lagi við landa­­mærin af því að ég hafi hótað henni. Hverju átti ég að hóta henni? Að Ís­­lensk erfða­­greining myndi hætta að skima? Við vorum hætt að skima og á­­kvörðunin hafði ekkert með skimunar­­getu að gera heldur þá stað­­reynd að ein skimun nægir ekki. Eða var það kannski að ég myndi hætta að gagn­rýna ríkis­­stjórnina og fara að styðja hana?

Það er nefni­­lega al­manna­rómur að það sé ekkert til verra fyrir góðan mál­­stað en ég fari að styðja hann. Það er öllum ljóst að í þessari stað­hæfingu þinni ferðu ekki bara yfir línuna heldur hagar þér eins og línan sé ekki til.“

Segir efna­hags­vand­ræðin rakin til veirunnar ekki landa­mæra­að­gerða

Í grein sinni telur Kári auk þess upp sjö stað­reyndir um landa­mæra­skimunina. Hann bendir meðal annars á að tölu­verð reynsla hafi fengist af skimun. Í ljós hafi komið að undan­tekningar voru á því að það tækist að tak­marka út­breiðslu veirunnra. Eðli­legt hafi verið að krefjast sótt­kvíar í stað smit­gátar, sem illa hafi verið skil­greind.

„Ég er sam­­mála þér, Hörður, að við stöndum frammi fyrir mjög al­var­­legri efna­hags­kreppu en ég er ó­­­sam­­mála því að hún eigi rætur sínar í sótt­varna­að­­gerðum á landa­­mærum. Hún á rætur sínar í veirunni ill­vígu sem hefur vegið að alls konar um allan heim og meðal annars efna­hags­lífi,“ skrifar Kári.

Hann segist alls ekki viss um að ís­lenskt efna­hags­líf fari verr út úr veirunni en efna­hags­líf landa sem tekist hafa á við hana af meira kæru­leysi en Ís­lendingar. Hann segir ferða­þjónustuna merki­lega at­vinnu­grein og gjöfula en Ís­lendingar geti hvorki né vilji lifa af henni einni saman.

„Hörður, það er ekki skyn­­sam­­legt að gera ráð fyrir því að far­aldurinn sé í mikilli rénun á sama tíma og nýjum til­­­fellum er að fjölga í mörgum löndum Evrópu, heildar­fjöldi nýrra til­­­fella í heiminum sólar­hringinn áður en þú birtir rit­­stjórnar­­greinina var 241 þúsund og í Banda­­ríkjunum einum saman 44 þúsund. Og hún heldur á­­fram að meiða og deyða þessi veira.“

Að síðust segir Kári að Hörður hafi ekki endað út í mýri.

„Þú endaðir ekki úti í mýri sem er sá göfugi partur af lands­laginu sem verður gjarnan á­­fanga­­staður þeirra sem fara yfir línuna heldur lentirðu í ekkert-að­­marka landinu þar sem vex lítið annað en ó­­sannindi innan um rembing og þvælu.“