Handknattleikshetjan Björgvin Páll Gústavsson hefur opnað sig um aðdraganda þess að hann bauð sig fram fyrir Framsóknarflokkinn í Reykjavík og ástæðu þess að hann dró framboðið til baka í ítarlegri færslu á Facebook.
„Mitt framboð var ekki „örvæntingarfull tilraun Framsóknarflokksins” eins og einhverstaðar var skrifað heldur kom hún frá vini mínum Kára Stefánssyni. Sem handboltamarkvörður er ég ekki hrifinn af því að láta skora á mig en þegar menn eins og Kári skora á mann tekur maður því bara eins og maður. Það að Kári hafi þessa trú á mér er eitthvað sem skiptir mig miklu máli. Kári er ekki bara vel gefinn einstaklingur heldur þekkir hann vel mína sögu og fyrir hvað ég stend,“ segir hann.
„Í gær, á leiðinni með 8 ára stelpunni minni á æfingu, fæ ég frá henni spurninguna “Pabbi langaði þig ekki að verða borgarstjóri?” í framhaldi af því að fréttaþulurinn þylur upp síðustu stöðufærslu frá mér um að ég sé ekki á leið í framboð. Þetta snérist aldrei um að verða borgarstjóri. Þetta snérist um að finna pláss fyrir ástríðuna sem ég hef þegar kemur að því að bæta líðan og umhverfi barnanna í borginni.“
Hann vildi setja börnin í fyrsta, annað og þriðja sæti og boða byltingu í málefnum barna. „Mig langaði að eyða sem minnstri örku í þræta um borgarskipulag og húsnæðimál. Geri mér hinsvegar fulla grein fyrir mikilvægi þessara hluta í stóru myndinni en umræðan á það til að þróast út í ömurlegan leðjuslag sem hefur það að aðal markmiði að tækla manninn en ekki boltann.“
Björgvin Páll dreymdi um að verða sameiningartákn í því skringilega umhverfi sem stjórnmál eru og segir að á sínu stutta ferðlagi hafi hann ekki fundið neinn sem var honum ósammála.
„Vandamálið lá bara í að það voru ekki allir tilbúnir að leggja allt undir í mína vegferð og vildu taka öruggari leið. Það er þess vegna sem ég steig til hliðar. Ég mun áfram setja mína orku í þessa hluti hér að ofan, en þá bara á öðrum vígstöðum. Hvernig sú vegferð lítur út veit ég ekki ennþá og er þessa stundina að klóra mig út úr þeim skafli,“ segir hann. „Ég vona að flokkurinn minn, flokkurinn sem hefur haft hátt þegar kemur að málefnum barna uppá síðkastið og flokkurinn sem ég kaus fyrst 18 ára gamall vegna stefnu þeirra tengt umhverfi íþrótta, gefi þessum hlutum pláss í sinni baráttu. Ég trúi því að fólk muni kjósa með hjartanu en ekki veskinu í komandi borgarstjórnarkosningum.“
