Kallar ríkis­stjórn Jóhönnu þá mis­heppnuðustu í sögunni

„Stefnan var í öllum efnum tekin í stórum sveig fram­hjá sann­leika og stað­reyndum,“ segir í leiðara Morgun­blaðsins í dag en ekki er ó­lík­legt að þar haldi Davíð Odds­son, fyrr­verandi for­sætis­ráð­herra og rit­stjóri Morgun­blaðsins, á penna.

Í leiðaranum er föstum skotum skotið að ríkis­stjórn Jóhönnu Sigurðar­dóttur á árunum 2009 til 2013.

Til­efni skrifanna er þó ekki Jóhönnu­stjórnin sem slík heldur staða mála í Bret­landi, en Bretar gengu sem kunnugt er úr Evrópu­sam­bandinu í lok janúar­mánaðar. Sú á­kvörðun að yfir­gefa sam­bandið var þó ekki ó­um­deild og rifjar Davíð upp á Edward He­ath, sem var for­sætis­ráð­herra Bret­lands á árunum 1970 til 1974, hafi „svikið“ Breta inn í ESB.

„Hann var til­búinn til að borga með inn­göngunni og það með hags­munum sem hann hafði lofað að bera aldrei fyrir borð. En það gerði hann svo sannar­lega varðandi for­ræði Breta í sjávar­út­vegs­málum. Sú gjörð hans þoldi þó ekki dagsins ljós. Það var honum sjálfum best ljóst og því beitti þá­verandi for­sætis­ráð­herra að­stöðu sinni til að bregða hulu ríkis­leyndar­máls yfir sína gjörð og ríkis­stjórnar sinnar. Það þýddi að enginn mátti kynna sér hvernig staðið hafði verið að því verki fyrr en 30 árum síðar. Þá voru hags­munir fyrr­verandi sjávar­út­vegs­byggða að engu orðnir, þvert á gefin lof­orð. Og He­ath fyrir löngu orðinn auka­númer í breskum stjórn­málum.“

Í leiðaranum segir Davíð að nú veki at­hygli hve tauga­veiklun er á­berandi á megin­landinu vegna þess að þar óttast menn að Bretar ætli nú að heimta sín glötuðu réttindi á nýjan leik.“ Segir hann að leið­togar all­margra ríkja ESB hafi hitann í haldinu og fari flótta­lega með stöðu málsins. Hann endar leiðarann svo á skoti á ríkis­stjórn Jóhönnu.

„Þegar mis­heppnaðasta ríkis­stjórn í sögu landsins, Jóhönnu­stjórnin, var að reyna að mis­nota banka­á­fallið til að koma þjóðinni inn í ESB á móti vilja sínum, talaði hún al­gjör­lega í hinum gamal­kunna anda Edwards He­at­hs. Stefnan var í öllum efnum tekin í stórum sveig fram­hjá sann­leika og stað­reyndum. Það rifjast upp á hverjum degi um þessar mundir og ættu þeir sem vilja málinu vel að fylgjast af at­hygli með.“