Jónína skráði sig á stefnu­móta­for­rit: „Fara pent í að þeir vilji bara kynlíf“ “

„Ég vil meina að ég fari ekki fram á mikið, en er samt með skýra mynd á hvað ég vil og hvað ég vil ekki,“ segir Jónína Sigurðar­dóttir, meistara­nemi í upp­eldis- og menntunar­fræðum og ráð­gjafi hjá Reykja­víkur­borg, í grein sem birtist á vef Vísis í dag.

Jónína er 32 ára, ein­hleyp og býr með 12 ára dóttur sinni. Í grein sinni lýsir hún því að þær mæðgur hafi það nokkuð gott og séu í góðri rútínu sem hentar þeim. Hún viður­kennir þó að það væri gaman ef ein­hver væri heima sem myndi til dæmis elda matinn eftir langan vinnudag.

„Auð­vitað væri gaman að kynnast ein­hverjum sem maður sér fyrir sér að geta eytt ævinni með en það er ekki nauð­syn­legt.“

Jónína segir að fólk eigi stundum erfitt með að skilja þetta við­horf og nefnir hún að hún hafi oft heyrt þann frasa að hún þurfi nú að finna hinn helminginn.

Hún segist hafa fundið fyrir tölu­verðum ein­mana­leika í fyrstu CO­VID-bylgjunni, enda fé­lags­vera sem er mikið fyrir að bjóða fólki í mat og spil. Til að gera langa sögu stutta á­kvað hún að skrá sig á nokkur stefnu­móta­for­rit og sjá hvort það myndi skila árangri.

„Í stuttu máli sagt þá hefur það ekki skilað árangri. Ég hef alveg kynnst ein­hverjum mönnum þar sem koma mjög vel fyrir til þess að byrja með, við förum á stefnu­mót og svo kemur að í rauninni séu þeir bara í leit að ein­hverju ,,ca­su­al”. Sem er að fara pent í að þeir vilji bara kyn­líf sem er ekki minn te­bolli og verða svo fúlir þegar ég er ekki til í það.“

Hún nefnir fleiri dæmi:

„Eða þá þegar maður fer á nokkur stefnu­mót allt gengur vel og svo er maður hunsaður og heyrir skyndi­lega ekki aftur í við­komandi, rétt eins og hann hafi horfið af yfir­borði jarðar. Best eru þó ótal moð­hausarnir sem halda að manni finnist heillandi að fá sendar ó­um­beðnar typpa­myndir, rétt eins og slík mynd kveiki það í manni að maður hendi öllu frá sér, biðji um stað­setningu og mæti á næstu mínútum.“

Jónína segir að eins og staðan er í dag sé Sig­mar Vil­hjálms­son, veitinga­maður og at­hafna­maður, stabílasti maðurinn í lífi hennar. „Ég veit alltaf hvað hann er með í matinn og það bregst ekki að hann er alltaf með eitt­hvað í story á Insta­gram þegar mér leiðist.“

Jónína segir að endingu að hún vilji meina að hún fari ekki fram á mikið en er þó með skýra mynd á hvað hún vill og hvað ekki.

„Maður sem er hrein­skilinn, metnaðar­fullur, skilnings­ríkur og góður er eitt­hvað sem heillar mig á meðan kjarklausir, ó­hrein­skilnir dónar sem senda typpa­myndir er ekki eitt­hvað sem ég kæri mig um. Á­samt því að annað fólk hætti að skipta sér af, það er ekki hræði­legt að vera ein­hleyp.“