Jónas segir ríkis­stjórnina setja of mikla peninga í loft­lags­mál: „Ber keim af eftir­hermu­skap og um­hverfis­monti“

Dr. Jónas Elías­son, prófessor emi­ritus frá um­hverfis- og byggingarverkfræði­deild Há­skóla Ís­lands, lætur ríkis­stjórnina heyra það í nýjum pistli á Vísi.

„Ríkis­stjórnin er búin að setja mikla peninga í lofts­lags­mál og orku­skipti við mikið klapp frá um­hverfis­sinnum. Þetta er ger­sam­lega til­gangs­laust (sjá Mbl 17.11.2021 Lofts­lag og um­hverfis­sinnar), út úr þessum fjár­veitingum getur ekkert komið, enda bera þær keim af eftir­hermusksap og um­hverfis­monti, ætlaðar til að geta gefið digrar yfir­lýsingar á al­þjóða­þingum,“ skrifar Jónas.

„Orkan sem Ís­land hefur virkjað er 80 % hrein. Til­svarandi tala í BNA er 9%. Hvað halda menn að gerist við þessar yfir­lýsingar? Ein­hver flytji til­lögu á Banda­ríkja­þingi um að gera eins og Ís­lendingar?“ spyr Jónas.

Hann segir að kol­sýru­losun frá ís­landi sé til­tölu­lega lítil, en verið er að reikna hana upp með því að taka inn kol­sýru­losun frá land­búnaði sem er í eðli­legri hring­rás milli loft­hjúps og gróður­þekju.

„Gróður­húsa­á­hrif kol­sýru­losunar eru búin að vera þekkt í 150 ár og er auð­vitað allt of mikil. Or­sökin liggur í á­formum BNA að kjarn­orku­væða raf­orku­iðnaðinn, þá spruttu mót­mæla­sam­tök upp eins og gor­kúlur, ferðuðust á milli borga, brutu rúður og stálu úr búðum en KGB borgaði ferða­kostnaðinn.“

„Raf­orku­iðnaðurinn var alls hugar feginn. Nú þurfti ekki að byggja rán­dýrar kjarn­orkuraf­stöðvar, bara ó­dýrar olíu­stöðvar, annað­hvort þarf að keyra þær eða vera raf­magns­laus. Svo gerði ESB þá ó­trú­legu vit­leysu að taka inn gas frá rússum án þess að hafa nokkurt vara­afl. Svo skúfuðu rússar fyrir og orku­verð í ESB þre­faldaðist. Við erum ekki virkir með­limir í orku­markaði ESB þrátt fyrir til­raunir ríkis­stjórnarinnar að koma okkur þangað og sluppum,“ skrifar Jónas.

„En ætlar ESB ekki að vinda sér í kjarn­orku­væðinguna, fá hreina orku og losna við olíuna? Nei, það stendur ekki til. Slíkar fjár­festingar mundu fara með orku­verðið í fjór­falt eða fimm­falt. Kjarn­orkan kemur ekki hraðar inn en sem nemur aukningu í notkun.“

„Besta leiðin fyrir Ís­land til að verða sam­ferða ná­granna­löndunum í orku­skiptum og bar­áttunni gegn lofts­lags­breytingum er að gera eins og þau, ekki neitt nema sinna aukinni þörf eins og hingað til,“ skrifar Jónas að lokum.