Jónas kennir Kín­verjum um: „Að geta rústað um­heiminum með eigin sóða­skap er at­hygli­vert“

„Að geta rústað um­heiminum ein­göngu með eigin sóða­skap er at­hygli­vert, en skelfi­legt til­hugsunar,“ segir Jónas Haralds­son lög­fræðingur í að­sendri grein í Morgun­blaðinu í dag. Í grein sinni skrifar Jónas um CO­VID-19-far­aldurinn og varpar hann sökinni al­farið á Kína.

„Ekkert mótar mann­lífið meir í heiminum nú um þessar mundir en sú veira, sem kom upp á markaði með fisk og ferskar kjöt­vörur í Wu­han í Kína í lok árs 2019 og stafaði af yfir­þyrmandi sóða­skap og í kjöl­farið síð­búnum við­brögðum kín­verskra stjórn­valda,“ segir hann meðal annars.

Eins og Jónas bendir á nemur tjónið vegna far­aldursins gríðar­legum fjár­hæðum, að minnsta kosti þúsundum milljarða og segir Jónas að „tjón­valdurinn Kína“ beri fulla bóta­á­byrgð á því .

„Það að fjár­tjónið sé gríðar­legt að um­fangi og nái til allrar heims­byggðarinnar dugar ekki tjón­valdi til að fría sig skaða­bóta­á­byrgð, né að hann geti borið fyrir sig gagn­vart tjón­þolum, að hann hafi sjálfur orðið fyrir efna­hags­legu tjóni vegna veirunnar, sem eigi af þeim sökum að leiða til sýknu hans. Ættu allar þjóðir heims að sam­einast varðandi kröfu­gerð á hendur Kína og fylgja því fast eftir, þótt slíkar skaða­bætur muni aldrei geta bætt fjár­tjón þjóðanna að fullu, sem þessi veira hefur og mun valda þeim, enda horfir í mestu al­þjóða­kreppu síðustu 100 ára. Mann­fallið verður þó aldrei bætt eða eyði­leggingin á dag­legu lífi fólks og á mann­legum sam­skiptum, sem þessi veira hefur leitt af sér um allan heim,“ segir Jónas meðal annars.

Jónas kveðst vona að fyrr en síðar verði hægt að vinna bug á veirunni þó heimurinn verði lík­lega aldrei samur.

„Slík verður eyði­leggingin af völdum þessarar veiru, sem hefur haft nei­kvæð á­hrif á á hvert einasta manns­barn á jörðinni með einum eða öðrum hætti og mun hafa um ó­komin ár. Allir verða að bera á­byrgð á gerðum sínum og öllu því tjóni, sem þeir kunna að valda öðrum, hvort heldur tjónið stafar af stór­felldu eða víta­verðu gá­leysi og hvort heldur það er ein­stak­lingur eða þjóð­ríki, sem í hlut á. Mesta stór­veldi heimsins, Kína, tjón­valdurinn sjálfur í þessu til­viki, er þar að sjálf­sögðu ekki undan­þegið. Það rústar enginn heims­byggðinni og kemst skað­laus frá því,“ segir hann en greinina má lesa í heild sinni á síðum Morgun­blaðsins í dag.