Jón varpar ljósi á óráðsíuna: 10 milljónir fuku út um gluggann vegna nokkurra sentímetra

„Erum við að kasta millj­örðum á glæ? Svarið er já – og við verðum að sýna meiri ráðdeild í fram­kvæmd­um, bæði stór­um sem smá­um.“

Þetta segir Jón Gunnarsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, í aðsendri grein sem birtist í Morgunblaðinu í dag. Jón, sem sækist eftir 2. sætinu á lista Sjálfstæðisflokksins í Kraganum, skrifar þar um óráðsíu sem stundum einkennir framkvæmdir hér á landi og fullyrðir að milljörðum sé kastað á glæ.

Ríkissjóður ekki saklaus heldur

Jón nefnir nokkur dæmi máli sínu til stuðnings, til dæmis kaup Reykjavíkurborgar á raforku án útboðs, framúrkeyrslu í framkvæmdum við jarðgerðarstöð Sorpu og braggamálið og stráin í Nauthólsvík.

„Þótt ut­an­um­hald fjár­mála hjá Reykja­vík­ur­borg sé hræðilegt í einu orði sagt, þá er rík­is­sjóður ekki alsak­laus held­ur,“ segir Jón og nefnir sérstaklega samgöngumál í því samhengi.

„Nú er t.a.m. í gangi löngu tíma­bær tvö­föld­un Suður­lands­veg­ar á milli Hvera­gerðis og Sel­foss. Hún geng­ur hægt, en er mjög aðkallandi til að greiða fyr­ir um­ferð, auka um­ferðarör­yggi og fækka slys­um, sem hafa verið allt of al­geng á þess­um kafla. En það sem þarna er í gangi kalla ég bútasaum. Þarna er verið að tjalda til fárra nátta með því að leggja 2+1-veg að mestu, þegar aug­ljóst er að byggja þarf 2+2 þarna inn­an fárra ára,“ segir hann og hefur eftir verktökum sem hann hefur rætt við að spara hefði mátt 20% kostnaðar við 3. áfanga með því að bjóða út 2. og 3. áfanga í einu lagi.

Dýrir sentímetrar

Jón nefnir svo fleiri minni dæmi sem telja ekki síður þegar allt kemur til alls.

„Tök­um eitt ný­legt: Hið ágæta fyr­ir­tæki Loftorka smíðaði mót fyr­ir göng und­ir Vest­ur­lands­veg sem ætluð eru til að koma gang­andi um­ferð, og ef­laust hjólandi og ríðandi líka, und­ir þjóðveg­inn hættu­laust. Það var til fyr­ir­mynd­ar hvernig að verk­inu var staðið. Nú er verið að byggja sams kon­ar und­ir­göng í Garðabæ. Eru þá ekki notuð sömu mót­in og notuð voru á Vest­ur­lands­veg­in­um með prýðileg­um ár­angri? Nei. Það var ekki hægt. Nú, hvers vegna ekki? Göng­in í Garðabæ áttu að vera aðeins breiðari en hin! Vegna þess­ara sentí­metra var ekki hægt að nota til­búnu mót­in frá Loftorku, sem þó kostuðu 10 millj­ón­ir eða ríf­lega það. Þar með var 10 millj­ón­um fleygt út um glugg­ann vegna krafna um breidd á und­ir­göng­um sem okk­ur flest­um eru illskilj­an­leg­ar – en við erum auðvitað lát­in borga reikn­ing­inn. Dýr­ir sentí­metr­ar það.“

Jón nefnir svo enn eitt dæmið um mislæg gatnamót sem byggð voru á Reykjanesbraut við Vallahverfið í Hafnarfirði. Með framkvæmdunum fylgdi samningur um gerð hljóðmana.

„Í stað þess að nota grjótið sem til féll þegar sprengt var fyr­ir mis­lægu gatna­mót­un­um í hljóðman­ir meðfram veg­in­um hirti verktak­inn grjótið og geym­ir nú í námu sem hann hef­ur yfir að ráða. Efnið sem var notað í man­irn­ar var upp­gröft­ur úr hús­grunn­um og annað slíkt sem húsbyggjendur þurftu að losa sig við. Grjótið sem hirt var verður geymt þar til það nýt­ist til vega­gerðar og gef­ur verk­tak­an­um sam­keppn­is­for­skot t.d. þegar næsti áfangi í tvö­föld­un Reykja­nes­braut­ar verður boðinn út. Þetta dæmi sýn­ir ágæt­lega fyr­ir­hyggju verk­tak­ans, en skort á því sama hjá Vega­gerðinni.“