Jón Steinar: „Orð­bragðið er til skammar“ – Starfs­fólk ætti að biðjast af­sökunar

Jón Steinar Gunn­laugs­son, lög­maður og fyrr­verandi hæsta­réttar­dómari, kemur Þór­arni Tyrfings­syni, fyrr­verandi for­stjóra sjúkra­hússins Vogs, til varnar í grein í Morgun­blaðinu í dag.

Eins og greint var frá í fjöl­miðlum á mánu­dag leggst meiri­hluti starfs­manna með­ferðar­sviðs SÁÁ gegn því að Þórarinn gefi kost á sér í em­bætti formanns SÁÁ. Sendi hópurinn frá sér yfir­lýsingu vegna málsins þar sem Þórarinn fékk heldur kaldar kveðjur.

Jón Steinar segir í grein sinni að Þórarinn eigi meiri heiður en nokkur annar af til­vist þeirrar starf­semi sem þarna fer fram. Jón Steinar, sem kveðst sjálfur hafa fengið að njóta krafta SÁÁ, segir að árangur SÁÁ á undan­förnum ára­tugum sé stór­kost­legur og fjöldi lands­manna notið góðs af.

„Mér er ekki grun­laust um að næstum hver einasta fjöl­skylda í landinu geti þakkað sam­tökunum fyrir að hafa hjálpað einum eða fleiri fjöl­skyldu­með­limum út úr þeirri ömur­legu til­veru sem þeir lifðu við. Öllum sem eitt­hvað hafa fylgst með þessari starf­semi er ljóst að enginn ein­stak­lingur á meiri þátt í því stór­virki sem hér hefur verið unnið en Þórarinn Tyrfings­son sem stjórnað hefur starf­seminni lengst af og rutt henni braut í sam­fé­laginu.“

Jón Steinar segir að af þessum sökum sé undar­legt að lesa og hlýða á „á­rásir og ill­yrði“ sem ýmsir starfs­menn sam­takanna hafa látið sér sæma að „ausa yfir þennan lykil­mann“ í til­veru þeirra. Jón Steinar segir engu máli skipta hvaða á­höld kunni að hafa komið upp í rekstrinum, menn hljóta að geta leyst úr honum án stór­yrða hver um annan.

„Það er líka undar­legt að sjá starfs­menn þessara sam­taka ætla sér það hlut­verk að annast yfir­stjórn þeirra. Ein­hver hefði haldið að þeir væru þar í vinnu við að sinna sjúk­lingum en ekki við að annast yfir­stjórn stofnunarinnar,“ segir Jón Steinar sem endar grein sína á þessum orðum:

„Orð­bragðið sem sést hefur í fjöl­miðlum undan­farna daga um öðlinginn Þórarin Tyrfings­son er til skammar og er á­reiðan­lega ekki til þess fallið að leysa úr þeim á­greinings­efnum sem kunna að vera uppi um þennan rekstur. Réttast væri að þetta van­stillta fólk bæðist af­sökunar á þessu fram­ferði gagn­vart Þór­arni. Það gæti síðan beitt sér fyrir því að honum yrði reistur minnis­varði á lóð spítalans, sem þar fengi að standa um ó­komna tíð.“