„Bjarni Benediktsson sagði í Silfrinu að í kerfinu væri blóðug sóun á almannafé. Ég er sammála því. Okkur greinir hins vegar á hvar þá sóun er að finna,“ segir Jón Ingi Hákonarson, oddviti Viðreisnar í bæjarstjórn Hafnarfjarðar, í aðsendri grein á vef Vísis í dag.
Þar skrifar hann um íslensku krónuna og það ekki í fyrsta sinn síðustu vikur.
Sjá einnig: Jón Ingi fengið nóg: Hjónanna bíður gluggapóstur við starfslok – „Hvernig má það vera?“
Í grein sinni bendir hann á að krónan sé dýr gjaldmiðill og það sé hollt að reyna að átta sig á því hversu mikið hún kostar okkur, bæði sem einstaklinga og ekki síður samfélag. Það sé ekki fyrr en við getum metið kosti hennar og galla að hægt sé að meta hvort við viljum halda í hana til framtíðar.
„Til að halda úti krónunni verðum við að hafa aðgang að gjaldeyrisvarasjóði. Þessi ráðstöfun hefur kostað í gegnum tíðina a.m.k. 20 milljarða árlega. Forsendur mínar eru þær að vaxtamunur á 10 ára skuldabréfum á milli Íslands og útlanda hefur í gegnum tíðina verið á milli þrjú til fimm prósent. Þessi vaxtamunur er minni í augnablikinu vegna lágra vaxta hér á landi en þessi vaxtalækkun er þó ekki talin varanleg og hefur Seðlabankinn m.a. varað við því að vaxtastigið hér á landi muni að öllum líkindum hækka. Það mun auka vaxtamuninn og þar með kostnaðinn við gjaldeyrisvarasjóðinn,“ segir Jón Ingi.
Hann setur málið í samhengi og bendir á að áætluð veiðigjöld ársins 2020 séu tæpir fimm milljarðar krónur. Fólk rífist og hneykslist á því þegar „íhaldsflokkarnir þrír“ lækka veiðigjöldin um tvo milljarða en bendir á að kostnaður vegna gjaldeyrisvarasjóðs sé fjórum sinnum meiri en tekjur af auðlindinni.
„Þetta er risastór fjárhæð og það er erfitt að skynja hana, en þetta er eins og :
Tvö ný jarðgöng á ári án þess að fara í lántökur.
Það mætti byggja nýtt hátæknisjúkrahús á fjórum árum, án lántöku.
Þetta er eitt stykki Harpa
Það mætti auka framlög til Landspítalans um 30%.
Hægt væri að hækka ellilífeyrisgreiðslur TR um 30%
Við gætum útrýmt einbreiðum brúm og átt sjö milljarða í afgang á einu ári.
Við gætum fjármagnað Borgarlínu á fjórum árum án lántöku.“
Jón Ingi segir að fyrir þessa upphæð sé hægt að gera svo ótal margt og spyr: „Af hverju erum við ekki að ræða þetta?““
Hann segir að þetta sé bara eitt dæmi um þá gegndarlausu sóun sem fylgir því að vera með sjálfstæða örmynt. Þá sé ótalinn u.þ.b. 200 milljarða árlegur kostnaður sem leggst á alla þá sem skulda hér á landi en í greininni sem vísað er til hér að framan fjallar hann meðal annars um það.
Jón Ingi endar grein sína á þeim orðum að Viðreisn vilji taka upp stóra alþjóðlega mynt. „Það vil ég líka,“ segir hann.
