Jón bauð góðan daginn en fékk engin við­brögð: „Hann sagðist ekki tala ís­lensku“

„Góðan daginn sagði ég við af­greiðslu­manninn. Sá tók ekki undir kveðjuna og þegar ég falaði á­kveðinn hlut til kaups, sagðist hann ekki tala ís­lensku, þannig að ég varð að endur­taka kaup­til­boðið á ensku.“

Þetta segir Jón Magnús­son, hæsta­réttar­lög­maður og fyrr­verandi þing­maður á blogg­síðu sinni. Þar gagn­rýnir hann það sem hann kallar metnaðar­leysi þegar kemur að því að vernda ís­lenska tungu. Hann bætir við að enginn kippi sér upp við það lengur þó fólk í þjónustu­störfum á Ís­landi tali ekki ís­lensku.

„Við­skipta­málið enskan er óðum að taka yfir í sam­skiptum fólks. Þeir sem ekki kunna góð skil á enskri tungu lenda iðu­lega í vand­ræðum,“ segir hann.

Hann segir að ís­lenskan lifi enn góðu lífi meðal þjóðarinnar vegna þess sem vel var gert á árum áður. Nú sé farið að halla veru­lega undan fæti.

„Við höfum því miður ekki sýnt þann þjóð­lega metnað að gera kröfu til þess, að þeir sem sinna þjónustu­starf­semi á Ís­landi fyrir Ís­lendinga tali ís­lensku. Af hverju ekki? Er okkur ekki annt um að ís­lenskan fái að dafna og vera á­fram lifandi mál á Ís­landi?“

Jón hefur á­hyggjur af því að án tungu­málsins fjari undan ís­lenskri menningu og ís­lenskri þjóðar­vitund.

„Það skiptir því máli, að við gerum sjálf­sagðar kröfur til þess að neyt­endur eigi undan­tekningar­lítið rétt á því að þjónustu­aðilar tali ís­lensku. Lög­gjafinn getur gert ráð­stafanir í þessu sam­bandi og ætti að hafa þjóð­legan metnað til að gera það,“ segir hann.