Jón Arnar Guðbrandsson veitingamaður vinnur nú að því að opna ítalskan veitingastað og segir í viðtali við Bítið á Bylgjunni í morgun að hann hafi prófað nýja leið til að verða sér út um starfsfólk.
„Stærsta kvíðaverkefnið við að opna nýjan veitingastað í dag er starfsfólk. Það er bara hrikalegt,“ segir hann og gefur dæmi. „Ég bý til auglýsingu á Alfreð.is, óska eftir manneskju í sal. Það sækja kannski 30 um. 3-4 eru til í viðtal. Það mætir svo kannski einn í viðtal. Það er bara staðan fyrir fólk í þessum geira.“ Sama á við um öll stöðugildi. „Virðingin fyrir starfinu er orðin svo lítil.“
Jón segir að hann hafi hugsað sig um og hugsað um fólkið sem hann ber virðingu fyrir, það sé oft fólk yfir 65 ára aldri, fólk sem er hent af vinnumarkaðnum og fær ekki aðra vinnu. „Það er eitthvað rangt við þetta. Það er eitthvað rangt við það að ég sé í kvíðakasti fyrir að ráða fólk en samt sé hópur þarna sem ég tel vera besta starfskraftinn en þau fá ekki vinnu.“
Hann setti svo inn auglýsingu í Morgunblaðið þar sem hann óskaði eftir fólki 60+. Þá væri hann ekki endilega að óska eftir fólki í fullt starf, til dæmis einhver 73 ára sem kæmi tvisvar í viku til að taka á móti gestum í sal og spjalla. „Viðbrögðin voru þannig… Ég hef bara aldrei lent í öðru eins.“
Símtölin hættu ekki og voru tölvupóstarnir að nálgast hundrað. „Ég þarf ekki að fá kvíðakast yfir því á laugardagsmorgni yfir því hvort unga fólkið mitt sé að fara að mæta á réttum tíma, seint eða bara alls ekki. Ég veit að fullorðni maðurinn er kominn,“ segir hann. Margir hafi reynslu af því að starfa á veitingastöðum. „Þetta er fólkið sem ég vil fá.“
