Jóhannes Þór Skúlason, framkvæmdastjóri Samtaka ferðaþjónustunnar, vandar Ragnari Þór Ingólfssyni ekki beint kveðjurnar í pistli sem hann birti á Facebook-síðu sinni nú í hádeginu.
„Ragnar Þór formaður VR þarf að fara að skrá sig til leiks i raunveruleikann. Í dag heldur hann því fram að launahækkanir - sem samið var um út frá forsendum um verðmætasköpun sem allir vita að eru núna horfnar út i buskann - muni ekki „bitna á ferðaþjónustufyrirtækjum því þau séu flest ekki með starfsfólk á launaskrá.“
Jóhannes vitnar þarna í viðtal sem birtist við Ragnar á vef Mannlífs í morgun.
Jóhannes Þór segir það galið að „lesa svona ótrúlega barnalega hugsun“ frá forsvarsmanni eins stærsta verkalýðsfélags landsins sem auk þess hefur mikinn fjölda ferðaþjónustustarfsfólks innanborðs.
„Í þessum ummælum birtist opinberlega að Ragnar ber ekkert skynbragð á orsakasamhengi kjaramála, atvinnuleysis og efnahagsmála. Það er af þessum ummælum augljóst að hann hugsar ekki umfram það sem er fyrir framan nefið á honum á hverjum tíma,“ segir Jóhannes sem er býsna harðorður. Hann heldur áfram.
„Manni í hans stöðu ætti að vera algerlega ljóst að til að ná að styðja efnahagslega viðspyrnu næsta vor, sem gagnast öllum í samfélaginu og þar með félagsmönnum VR, munu ferðaþjónustufyrirtækin þurfa að keyra starfsemi i gang og ráða aftur til sin starfsfólk - þar á meðal fjölda félagsmanna VR.“
Jóhannes segir að Ragnar skilji augljóslega ekki það einfalda samhengi að fyrirtæki sem hafa verið tekjulaus mánuðum saman og safnað skuldum til að lifa af muni þurfa að ráða færra fólk ef laun eru hækkuð.
„Það mun svo tryggja hægari viðspyrnu, minni vöxt og lakari lífskjör fyrir alla inn í næstu ár. Hann er því hér að tala beint fyrir því að félagsmenn VR verði atvinnulausir lengur en þörf er á. Það er engin skoðun heldur bláköld staðreynd. Þessar endalausu hótanir Ragnars í fjölmiðlum um "hörku sem aldrei hefur fyrr sést" eiga heldur ekkert erindi í umræðu um málefni eins og kjara- og efnahagsmál á tímum þegar mikilvægast er að aðilar vinnumarkaðarins og stjórnvöld vinni þétt saman að því að verja lífskjör í landinu til næstu ára. Þær eru í besta falli sorglegar.“
