Jóhanna Vigdís Guðmundsdóttir, bakþankahöfundur Fréttablaðsins, skrifaði um jólin í blaði gærdagsins.
„Einu sinni var ég skynsöm og dreifði gjafakaupum yfir allt árið, í því augnamiði að desember yrði zen-aður mánuður sem einkenndist af lestri jólabóka, ilminum af greni og samveru með vinum og fjölskyldu,“ skrifar Jóhanna.
„Svo reyndist ekki vera. Tveimur vikum fyrir jól vaknaði hið raunverulega jólasjálf, mitt innra jólaskrímsli, og sannfærði mig um að gjafirnar sem búið var að kaupa væru ömurlegar. Það var svo sem hægt að gefa þær, svo lengi sem eitthvað flottara fylgdi með.“
„Við eigum öll einhverja draumsýn um hvernig jólin eigi að vera. Hjá sumum byggir hún á jólunum hjá mömmu og pabba eða ömmu og afa, fullkomnum jólum æskunnar þar sem fólk óð ekki endilega í gjöfum en hafði allt til alls. Hjá öðrum byggir draumsýnin á skorti, draumsýn um fullkomnu jólin sem komu aldrei,“ bætir Jóhanna við.
„Á okkur dynja auglýsingar um að allt verði frábært yfir hátíðirnar, svo lengi sem við kaupum þetta eða fáum hitt. Fyrir þau sem búa við óöryggi, veikindi eða fátækt eru tilfinningarnar sem fylgja þeirra raunveruleika ekki í takt við auglýsingaherferðirnar. Þau sem hafa misst ástvini takast svo á við enn stærri vandamál en gráðugt jólaskrímsli.“
„Fullkomnu jólin eru ekki undir jólatrénu – heldur í tilfinningunni sem fylgir ástúð og hlýju, öryggi og gleði, hlýju húsi, kertaljósi og betri mat en flesta aðra daga. Hvernig við deilum því sem við höfum með þeim sem hafa ekki færir okkur nær draumsýninni. Byrjum á að drepa jólaskrímslið og sýna samkennd, burtséð frá uppruna þeirra sem þurfa. Það er uppskrift að fullkomnum jólum,“ skrifar Jóhann að lokum.
