Ingveldur Anna Sigurðardóttir, frambjóðandi Sjálfstæðisflokksins í Suðurkjördæmi, er allt annað en sátt við lögreglumennina sem komu að gleðskapnum sem haldinn var í Ásmundarsal á Þorláksmessu.
Eins og greint hefur verið frá hefur eftirlitsnefnd með störfum lögreglu farið yfir upptökur af samtölum lögreglumanna sem komu á vettvang, en eins og kunnugt er var Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra meðal gesta. Mikið var fjallað um málið um jólin, en svo fór að forsvarsmönnum Ásmundarsalar var gert að greiða sekt. Á upptökunum heyrist meðal annars samtal lögreglumannanna um „framapotarana“ í Sjálfstæðisflokknum.
Í pistli sem birtist á vef Vísis bendir Ingveldur á að stjórnmálin séu ekki alltaf tekin út með sældinni og umræðan eigi það til að verða sérstaklega óvægin í garð kvenna.
„Nærtækt er að fylgjast með fyrirmyndum á borð við Áslaugu Örnu og Þórdísi Kolbrúnu, sem mega þola uppnefni og svívirðingar nánast daglega vegna stjórnmálaþátttöku sinnar. Á sama tíma er aðdáunarvert að sjá hvernig þær láta engan bilbug á sér finna og sækja fram, þó orðræðan haldi stöðugt áfram,“ segir Ingveldur og bætir við að nýjasta dæmið hafi þó komið úr óvæntri átt.
„Þegar lögreglan heimsótti listasýningu í Ásmundarsal á Þorláksmessukvöld hitti hún þar fyrir gesti og gangandi, eins og víðar í verslunum miðborgarinnar. Af upptökum úr búkmyndavélum lögreglumannanna, sem urðu opinberar á dögunum, má hins vegar ráða að tvær ungar konur hafi farið sérstaklega í taugarnar á laganna vörðum. Ástæðan var þátttaka kvennanna í stjórnmálastarfi,“ segir Ingveldur sem vísar svo í samtalið sem birst hefur í fjölmiðlum þar sem meðal annars var rætt um birtingu fréttatilkynningar vegna málsins.
„A: „Hvernig yrði fréttatilkynningin… 40 manna einkasamkvæmi og þjóðþekktir einstaklingar…, er það of mikið eða?“.
B: „Ekki fyrir mig, ég myndi lesa það…“. „Ég þekkti tvær stelpur þarna uppi og þær eru báðar sjálfstæðis… svona… framapotarar eða þú veist“.“
Ingveldur segir að í upptökunum megi greina algengan tón. „Konur skulu þola uppnefni og háðsglósur fyrir það eitt að voga sér inn á vettvang stjórnmálanna. Kerlingar, puntudúkkur eða Sjálfstæðis-framapotandi stelpur. Skilaboðin eru alltaf þau sömu. Sterkasta svarið felst í að standa einfaldlega óhaggaðar, láta hávaðann sem vind um eyru þjóta og leyfa tröllunum að verða að steini, hægt og rólega.“