„Hvað er það sem veldur þessari þróun niðurlægingarinnar? Ég veit lítið sem ekkert um rekstur fjölmiðla en mig grunar að þarna sé peningaskortur aðalástæðan.“
Þetta segir Ingimundur Gíslason augnlæknir í aðsendri grein í Fréttablaðinu í dag.
„Mér þykir vænt um Ríkisútvarpið. Í um það bil í sjötíu ár hef ég verið trúr hlustandi þess. Það er að segja einkum þess hluta dagskrárinnar sem nú kallast Rás 1. Í öll þessi ár hefur það veitt mér mikla ánægju og miðlað dýrmætum fróðleik,“ segir Ingimundur sem kveðst hafa fengið tónlistarlegt uppeldi. Ríkisútvarpið hafi átt stóran þátt í því. En Ingimundur er ekki alveg sáttur eins og glögglega má lesa í grein hans.
„Ég hef áður drepið á þetta mál. En nú er Snorrabúð stekkur. Í fyrsta lagi er stöðugt verið að fylla upp í dauðan tíma í útvarpinu með alls konar tónlistarflutningi, eins konar kynningarstefjum í byrjun hvers þáttar,“ segir hann og heldur svo áfram:
„Þessir tónlistarbútar eru oft langdregnir og greinilega hugsaðir til uppfyllingar. Þeir eru endurteknir dag eftir dag og verða þá fljótlega ákaflega hvimleiðir. Hlustandinn neyðist til að hlusta á þá annars á hann á hættu að missa af byrjun næsta þáttar. Þessi ósiður er sérstaklega áberandi þegar hlustað er á Morgunvakt Rásar 1. Í öðru lagi er endurtekið efni að verða sífellt fyrirferðarmeira í dagskránni. Oft er sjálfsagt að nota gamlar upptökur en fyrr má nú rota en dauðrota.“
Ingimundur veltir fyrir sér hvað það er sem veldur þessari þróun „niðurlægingarinnar“. Grunar hann að peningaskortur sé aðalástæðan.
„Í samfélagi okkar eru sterk öfl sem vilja veg Ríkisútvarpsins sem minnstan, helst að því verði lokað fyrir fullt og allt. Þá eru menn fljótir að gleyma öryggishlutverki stofnunarinnar. Það kostar að reka stofnun eins og Ríkisútvarpið. Óhóflegur sparnaður í kostnaði við mönnun þess er nú þegar farinn að segja illilega til sín.“
