„Ríkisstjórnin er sátt og tilbúin að ausa fjármunum borgaranna í fóður fyrir minka á sama tíma og fátækir samlandar þeirra mega éta það sem úti frýs,“ segir Inga Sæland, formaður Flokks fólksins og 2. Varaformaður fjárlaganefndar Alþingis, í aðsendri grein sinni í Morgunblaðinu í dag.
Í grein sinni gagnrýnir Inga forgangsröðun ríkisstjórnarinnar á tímum COVID-19. Hún hefur áhyggjur af þeim Íslendingum sem upplifa nú kvíða og vanlíðan í aðdraganda jóla enda hefur faraldurinn haft mikil áhrif á á heimsbyggðina.
Hún bendir á að ekki sé æskilegt að fjölskyldur komi saman um jólin af hættu við útbreiðslu faraldursins.
„Við getum lítið gert úr því sem komið er varðandi fjölskyldusamkomur um jólin. Enda hafa stjórnvöld ákveðið að hafa þetta svona. Um leið telja þau okkur trú um að við þurfum að læra að lifa með veiru sem aldrei hefði þurft að ríða hér röftum sem raun ber vitni. Það hafa dæmin sýnt og sannað þar sem milljónaþjóðir þurfa ekki að leggja slíkar kvaðir á samfélagsþegna sína sem íslensk stjórnvöld hafa kosið að gera. Nærtækast er að benda á Nýja-Sjáland og Taívan í þeim efnum.“
Inga bendir á að fimmti fjárauki sé nú inni á borðum fjárlaganefndar, meirihluti útgjalda tengdur COVID-málum eins og það er nefnt.
„En hvað með fátæka eldri borgara sem hafa ekkert annað en strípaðar almannatryggingabætur? Fá þeir einhverja náð fyrir augum stjórnvalda? Svarið er einfalt NEI. Það á ekkert að gera fyrir gamla fólkið sem á ekki fyrir salti í grautinn. Það má áfram hokra í vanlíðan og fátækt án aðstoðar ríkisstjórnar Katrínar Jakobsdóttur.“
Inga vill í þessu samhengi benda á hróplegt óréttlæti og mismunun og nefnir hún dæmi af því hvernig talsverðum fjármunum var varið í að koma minkabændum til aðstoðar hér á landi.
„Dæmi hver sem vill og segi jafnvel að ég sé að etja saman hinu og þessu. Mér gæti ekki verið meira sama. Í sumar sem leið voru 80 milljónir auðsóttar í ríkissjóð fyrir mat handa minkum sem ræktendur sögðust ekki hafa efni á að fóðra. Rökin voru þau að verið væri að glíma tímabundið við Covid-faraldurinn. Hver var þá skýringin á því að í desember 2019 varð ekkert af fyrirhuguðu uppboði á skinnum í Danmörku og það fyrir Covid? Jú, það var einfaldlega ekki næg eftirspurn eftir skinnum dýranna.“
Inga segir að um sé að ræða atvinnugrein sem er ósjálfbært dýraníð.
„Margar þjóðir eru á móti þessari verksmiðjuframleiðslu og þeim viðbjóði sem dýrin mega þola. En ríkisstjórnin er sátt og tilbúin að ausa fjármunum borgaranna í fóður fyrir minka á sama tíma og fátækir samlandar þeirra mega éta það sem úti frýs. Flokkur fólksins segir: Fólkið fyrst, svo allt hitt.“