Illugi jökuls neyddist til að blokka Pútinista: „Bað menn kurteis­­lega að láta af þessu“

„Ég neyddist til að blokkera einn Pútinistann hér á Face­book áðan,“ skrifar Illugi Jökuls­son á Face­book .

Illugi segist nota ó­hikað orðið „Pútinistar“ um þá „sem vaða nú um Inter­­netið, þykjast vera að „leita sann­­leikans“ eða „benda á báðar hliðar“ við stríðið í Úkraínu eða „af­hjúpa hræsnina“ og „hvað um Ísrael“ og „hvað um Banda­­ríkin“ en svo má ekki anda á þá, þá eru þeir farnir að bera blak af hinni sér­­­lega villi­mann­­legu árás Pútins á Úkraínu, þó ekki væri nema „þetta er alltaf svona í stríði“, „það eru allir jafn ó­­­geðs­­legir“ o.s.frv.“

„Þeir sem hreyfa svona sjónar­miðum eru ekkert allir Pútinistar, ég veit það, en ég er farinn að þekkja þá og þið vitið líka sjálfir hverjir þið eruð!)
Það var með trega sem ég blokkeraði manninn, því ég blokkera eigin­­lega aldrei neinn (svona einn á ári kannski) og lít á það sem per­­sónu­­legan ó­­­sigur ef ég tel mig þurfa að gera það, því þá hafi mér mis­­tekist að koma við­komandi í skilning um þær sjálf­­sögðu kurteisis­­reglur sem gilda á minni síðu. Þær eru ör­fáar,“ skrifar Illug sem fer síðan yfir reglurnar.

„Per­­sónu­­legar sví­virðingar eru bannaðar og ég ætlast til að fólk geti staðið þokka­­lega fyrir máli sínu ef ég bið um það. Og ef ég bið fólk að hætta þrefi og stagli, þá ætlast ég til þess að eftir því sé farið. Nú er það svo að lengi vel eftir að inn­­rásin í Úkraínu hófst, þá birtust Pútinistar 2-3 dag­­lega í hvert sinn sem ég birti eitt­hvað sem mátti skoða sem gagn­rýni á fram­­ferði Rússa. Fyrst var það „geó­pólitíkin“ sem var þeim efst í huga og þeir vitnuðu jafnt í John Mears­heimer sem Ólaf Ragnar Gríms­­son sem Henry Kissin­ger og héldu ber­­sýni­­lega að þeir væru að segja mér mikil tíðindi þegar þeir drógu fram speki þessara manna um „sök NATO,“ skrifar Illugi.

„Og alltaf skulu þeir draga fram hrotta­­legasta fram­­ferði Ísraels­manna og Banda­­ríkja­manna í sínum „what-about­isma“, þótt ég sjái yfir­­­leitt ekki á Face­book-síðum þeirra að þeir hafi haft mikinn á­huga á þeim mál­efnum fyrr en nú alveg upp á síð­kastið. (Hér er ég að tala um raun­veru­­lega Pútinista, at­hugið það.) Og þeir segja mér að ég viti greini­­lega ekkert um vest­ræna fjöl­­miðla sem birti ekkert nema lygar, en sjálfir hafa þeir upp á ekkert að bjóða í „sann­­leiks­­leit“ sinni en ömur­­legustu dreggjar inter­netsins.“

„Það er langt síðan ég varð leiður á þessu steríla þrefi og bað menn kurteis­­lega að láta af þessu, þegar þeir birtust í þúsundasta sinn með sömu „fréttirnar“ um „hræsni Vestur­landa“, „sök Vestur­landa“, „sam­­særi her­­gagna­­fram­­leið­enda“ og þar fram eftir götunum. Þeir væru ekki að segja mér nein ný tíðindi og ekkert af þessum Youtu­be-mynd­böndum þeirra heldur. Sem betur fer hlýddu flestir á endanum, og ég hef ó­­­trú­­legt nokk ekki þurft að blokkera neinn. Fyrr en í dag að einn þeirra var orðinn eins og fulli kallinn í fermingar­veislunni sem fékkst bara ekki til að sýna þá kurteisi að láta af röflinu,“ heldur Illugi á­fram.

Honum finnst málið leiðin­legt en brýnir fyrir fólki að Face­book síða hans sé opin fyrir um­ræðum og öllum skoðunum. „En farið að reglunum: Sýnið kurteisi, standið fyrir máli ykkar, og látið af til­­­gangs­lausu og yfir­­lætis­fullu þrefi þegar ég bið um það.“