Illugi Jökulsson fjölmiðlamaður segist hreinlega hafa grátið þegar tónlistarmaðurinn Bubbi Morthens slúttaði sýningunni Níu líf sem sýnd er í Borgarleikhúsinu þessi misserin.
Óhætt er að segja að Illugi fari fögrum orðum um þessa mögnuðu sýningu og mæli eindregið með henni.
„Þegar Bubbi Morthens slúttaði áðan sýningunni á Níu lífum í Borgarleikhúsinu, þá stóð ég í salnum, klappaði saman höndunum með lokalaginu eins og allir hinir og grét. Ég reyndi að láta ekki á neinu bera en ég grét samt.“
Illugi segir að Bubbi hafi fylgt honum eins og svo mörgum öðrum alla ævina, allt frá því hann sá hann fyrst um tvítugt á tónleikum með Utangarðsmönnum í Gamla bíói og í gegnum ótal tónleika á Borginni.
„Og svo gegnum fullorðinsárin og nú stóð ég þarna á sjötugsaldrinum og grét. Fjárans maðurinn! Stundum hefur hann gengið fram af manni með einhverjum bjánaskap eða vitleysu, en alltaf hefur hann á endanum náð taktinum í mínum æðum rétt eins og hans eigin, fundið orðin sem ég vildi sagt hafa og sungið það sem ég hefði viljað syngja. Og ég grét yfir ævi hans og gleði og sorgum og líka yfir minni eigin gleði og sorgum, því þrátt fyrir svo margt sem á dagana hafði drifið, þá stóðum við þarna báðir eftir allt saman, hann söng og ég grét.“
Illugi segir að sýningin hafi verið virkilega skemmtileg og dáist hann að Ólafi Agli Egilssyni fyrir leikgerðina.
„Það var allt þarna sem þurfti að vera og svo heiðarlega samansett, það fallega, ljóta, subbulega, fyndna, ömurlega, bæði hið fjöruga og niðurdrepandi. Og leikstjórn Ólafs Egils var líka frábær og öll vinna samstarfsmanna hans sama marki brennd: sprúðlandi fjör og heilmikil hugkvæmni en allt líka passlega ófágað og gróft. Ég þarf ekkert að lýsa sýningunni, við vitum öll hvað þarna er á ferðinni, margir Bubbar og hver öðrum fínni: Björn Stefánsson og Sólveig Arnarsdóttir voru „mínir Bubbar“ Utangarðsmanna- og Egó-áranna og komust bæði furðulega nærri því að ná í páerið á Borginni í gamla daga. Og hljómsveitin var frábær,“ segir Illugi sem heldur áfram:
„Eitt kom mér á óvart, þegar Ester Talía Casey náði þeirri tvíræðni í Fallega daga sem mér hefur alltaf þótt Bubba sjálfan skorta, og svo söng hún reyndar líka Talað við gluggann þannig að gæsahúðin fór á flakk. Sama gerðist þegar Aron Már og Rakel sungu Rómeó og Júlíu. Ég hafði heyrt það í útvarpinu og þótt frekar lítið til um en þarna nísti Rakel alveg inn að beini í síðustu versunum. Ég verð að hætta áður en ég fer að telja alla upp, en hugrekki litla Bubba að standa þarna í þessu havaríi og syngja svona vel, það var meira en að segja það.“
Illugi hvetur fólk að lokum til að sjá sýninguna ef það er ekki þegar búið að því.
„Þetta er um okkar tíma og við eigum skilið að fá að hlæja og gráta yfir þeim svolitla stund.“
