„Einfaldur hlaupatúr hjá konu krefst þannig meiri undirbúnings og skipulagningar en að slá upp indversku þriggja daga brúðkaupi,“ segir Ragnhildur Þórðardóttir, betur þekkt sem Ragga nagli, í pistli á Facebook-síðu sinni í morgun.
Óhætt er að segja að pistillinn hafi vakið talsverða athygli en tilefni hans er morðið á hinni bresku Söruh Everard sem vakið hefur mikinn óhug.
Í pistli sínum segir hún að konur þurfi að grípa til allskonar varúðarráðstafana til að verða ekki fyrir árás úti á götu, til dæmis þegar þær fara út að hlaupa.
„Ekki hlaupa ein. Alltaf í hóp eða með vinkonu. Helst ekki hlaupa í myrkri. Ekki hlaupa í skógi. Ekki hlaupa á fjalli. Hlauptu bara á vel upplýstum göngustígum. Reyndu að hlaupa í dagsbirtu. Hlauptu meðfram götunni svo einhver sjái ef þú verður fyrir árás. Vertu með tónlist bara í öðru eyranu svo þú heyrir ef einhver kemur aftan að þér. Vertu með hælaljós, höfuðljós, endurskinsmerki og helst í neonlituðum spandex. Vertu með lyklana milli fingranna meðan þú hleypur. Eða stein í hendinni. Vertu jafnvel með piparsprey í vasanum. Láttu vini og fjölskyldu vita hvert þú ætlar að hlaupa. Vertu með GPS og appið 'Track my Iphone' í gangi. Lærðu sjálfsvarnartækni á rándýru helgarnámskeiði.“
Ragnhildur segir að skilaboðin til kvenna séu að vera alltaf á varðbergi, með augu í hnakkanum og jaðarsjónina viðbúna – sem sagt að vera ávallt viðbúnar að verða fyrir og taka á móti árás.
Hún bætir við að ef kona lendir í áreitni séu heykvíslarnar jafnan fljótar á loft og fórnarlambsskömmin dælist á lyklaborðið.
„Hún hefði nú ekki átt að vera ein á ferð að hlaupa!!“
"Hver hleypur á skógarstíg í myrkri??"
„Hvernig dettur henni í hug að spranga um í níðþröngri brók sem æsir hitt kynið.“
Ragnhildur bendir á að 97% kvenna á aldrinum 18 til 24 ára í Bretlandi hafi orðið fyrir áreitni – nánast hver einasta kona. Hún segir að konur geti gripið til allra varúðarráðstafana en þær megi síns lítils ef 90 kílóa kjötaður karlmaður kemur askvaðandi með kreppta hnefana.
„Í staðinn fyrir að brýna fyrir konum hvernig þær eigi að hegða sér, eigum við ekki frekar að fræða strákana okkar um hvaða hegðun er viðeigandi gagnvart konum? Meðvitund um eigin hegðun, samhygð og skilningur frá karlmönnum er líklegra til að stuðla að breytingum og betri veröld fyrir konur en heil blaðsíða af leitarniðurstöðum Google um hvernig eigi að vera örugg á gangstétt.“
Ragnhildur segir að þannig stuðlum við að valfrelsi fyrir stelpur og konur um hvar, hvenær og hvernig þær labba heim eftir djammið, í hlaupatúra, göngutúra, skóla, vinnu eða rækt.
„Þegar land verður fyrir hryðjuverkaárás er íbúum annarra landa ekki sagt að breyta hegðun sinni til að verða ekki líka fyrir árás. En konum er sagt að breyta hegðun sinni til að verða ekki fyrir árás. Níðþröng hlaupabrók nauðgar engum. Hátalari í eyra lúber ekki konu. Myrkir göngustígar sparka ekki í stúlku. Fórnarlambsvæðing í hnotskurn. Ofbeldi er ekki á ábyrgð þolandans. Það er alltaf gerandans.“