Hulda fengið meira en nóg: „Faðir minn er góður og heiðarlegur maður“

„Mikið er það nú orðið þreytt þegar fólk heldur því fram að faðir minn sé e-r sérstakur tals- eða stuðningsmaður kynferðisbrotamanna hérlendis.“

Þetta segir Hulda Björg Jónsdóttir, lögmaður og dóttir Jóns Steinars Gunnlaugssonar fyrrverandi hæstaréttardómara, í opinni grein á Facebook-síðu sinni.

Nokkur styr hefur staðið um þá ákvörðun dómsmálaráðherra að fela Jóni Steinari að aðstoða við vinnu sem hefur það markmið að stytta málsmeðferðartíma í refsivörslukerfinu. Ungliðahreyfingar Samfylkingar og Viðreisnar mótmæltu ákvörðuninni í gær og þá stukku Kvenréttindafélag íslands og Stígamót á vagn þeirra sem gagnrýndu ákvörðunina.

Sjá einnig: „Áslaug Arna, ertu að grínast?“

Í tilkynningu Uppreisnar, ungliðahreyfingar Viðreisnar, kom meðal annars fram að Jón Steinar hefði ítrekað grafið undan trúverðugleika brotaþola kynferðisofbeldis, haldið því fram að brotaþolar eigi að fyrirgefa ofbeldismönnum sínum og „barist ötullega fyrir því að dæmdur barnaníðingur fengi uppreist æru“.

Hulda kveðst vera orðin þreytt á því þegar fólk heldur því fram að faðir hennar sé stuðningsmaður kynferðisbrotamanna.

„Fólk sem heldur slíku fram opinberar um leið eigin fávisku því þetta gæti ekki verið fjær sanni. Hann hefur óbeit á slíkum brotum og hefur fulla samúð með fólki sem lendir í slíkum hræðilegum brotum. Það sem hann er eingöngu að benda á er að dómstólar falla oft í þá gryfju í slíkum málum að sakfella menn án þess að fullnægjandi sönnur hafi verið færðar fyrir sekt þeirra, umfram skynsamlegan vafa eins og áskilið er í lögum. Við höfum ákveðið að í sakamálum skuli reglan um “sakleysi uns sekt sannast” gilda. Þetta höfum við gert til að reyna að fyrirbyggja það að saklaust fólk lendi í fangelsi,“ segir hún.

Hulda segir að þegar faðir hennar gagnrýnir tiltekna dóma þá sé hann ekki að halda því fram um leið að sakborningur máls hafi saklaus verið dæmdur sekur. Hann viti ekkert um það ekki frekar en við hin.

„Hann vill eingöngu hafa þessa grundvallarreglu okkar í heiðri um að sekt þurfi að vera hafin yfir skynsamlegan vafa, þar sem við erum annars komin á mjög hættulegar slóðir og hættan á því að saklaust fólk fari í fangelsi eykst til muna.

Finnst þessu fólki að reglan ætti að vera á hinn veginn? Sekt uns sakleysi sannast? Hvernig myndi það líta út? Myndi það samrýmast 2. mgr. 70. gr. stjórnarskrár okkar sem segir að hver sá sem borinn sé sökum um refsiverða háttsemi skuli talinn saklaus þar til sekt hans hefur verið sönnuð?“

Hún segir að ummæli hans á símum tíma um fyrirgefninguna hafa verið tekin úr samhengi.

„Hvað varðar svo ummæli hans á sínum tíma um að þolendur kynferðisofbeldis ættu að fyrirgefa brotamönnum sínum þá er í raun óþolandi að horfa upp á það hvernig það hefur verið tekið úr samhengi og látið líta út sem hann sé e-r stuðningsmaður slíkra ofbeldismanna,“ segir hún og vísar í Lífsreglurnar fjórar – viskubók Tolteka þar sem vikið er að fyrirgefningunni.

Hún endar færslu sína á þessum orðum:

„Faðir minn er góður og heiðarlegur maður og það vita allir sem hann þekkja. Það er óþolandi að þurfa sífellt að horfa upp á það að hann sé vændur um að vera þessi hræðilegi maður sem styðji við ofbeldismenn. Það gerir hann ekki, hann vill einfaldlega að kerfið okkar virki eins og það á að virka, fyrir alla. Þó það sé óþolandi og særandi fyrir mig að horfa upp á múgæsingarfólkið halda því ítrekað fram að hann sé þessi hræðilegi maður, þá hef ég samt ákveðið að fyrirgefa þessu fólki, sjálfrar mín vegna.“