„Nokkrum vikum seinna, þegar ég fann að ég var ekki einn í herberginu mínu eitt kvöldið, hvíslaði ég hljótt að láta mig vinsamlegast vera og leyfa mér að sofa á þessum nýja stað og hef ég ekki fundið né heyrt neitt óeðlilegt í íbúðinni síðan þá.“
Þetta segir Hrafnkell Karlsson, ungur Íslendingur, í færslu sem vakið hefur talsverða athygli í Facebook-hópnum Sannar íslenskar draugasögur. Í færslunni segist hann telja að draugur hafi elt hann á milli flutninga fyrir nokkrum árum
Hrafnkell bjó í Vogum á Vatnsleysuströnd á sínum yngri árum en flutti í Hafnarfjörð sumarið 2015. Hrafnkell rifjar upp að eitt sinn, þegar hann var í bíl á leið úr sínum gamla heimabæ, hafi hann séð glitta í mann gangandi með fram veginum.
„Ég man alltaf eftir því að hann var í svona gulum sjóaraklæðnaði og hann var greinilega gegnvotur. Mér brá hræðilega mikið en enginn annar í bílnum tók eftir honum þannig ég hunsaði þetta í bili,“ segir hann en hann varð mannsins aftur var þegar hann flutti í Hafnarfjörðinn.
„Það var tímabil í nýju íbúðinni sem ég fékk ekki frið frá þessum manni. Ég man á kvöldin að ég fann eitthvað grípa í fótinn á mér nokkrum sinnum, ekki bara smá vindur um tærnar eins og maður finnur stundum fyrir. Það gerist svo tvisvar að ég vakna með svefnlömun,“ segir Hrafnkell.
Slík lömun lýsir sér þannig að að maður getur sig hvergi hreyft rétt áður en maður festir svefn eða skömmu áður en maður vaknar. „Meðan á þessu stendur er fólk með meðvitund, og því getur fundist ástandið mjög óþægilegt, sérstaklega þegar öndunarerfiðleikar fylgja eins og stundum gerist,“ segir í umfjöllun á Vísindavefnum.
Hrafnkell segir að í fyrra skiptið hafi hann vaknað og legið á bakinu með vinstri handlegginn útréttan.
„En ég fann þungann á einhverjum og sá að það lá einhver á handleggnum á mér. Seinna skiptið vaknaði ég á hægri hliðinni og gat horft um herbergið. Þar sá ég sama manninn og ég hafði séð á vegkantinum, í sömu blautu fötunum og hann leit niður á mig, andlit hans skuggaklætt undir húfunni,“ segir Hrafnkell sem veltir fyrir sér hvort um hafi verið að ræða hina svokölluðu svefnrofalömun.
„Ég veit að með henni fylgir ofskynjun en fannst það áhugavert hvernig þetta var augljóslega sama manneskjan af vegkantinum,“ segir hann. Hann endar færslu sína á þeim orðum að kvöld eitt þegar hann lagðist til svefns hafi hann fundið fyrir því að einhver væri með honum í herberginu. Hvíslaði hann til viðkomandi að vinsamlegast láta sig í friði og segist Hrafnkell ekki hafa fundið neitt óeðlilegt síðan þá.
Hrafnkell segir í samtali við Hringbraut að öll atvikin hafi átt sér stað veturinn 2015 til 2016 og kveðst hann ekki hafa upplifað svefnrofalömun fyrir eða eftir þessi atvik. Þá segist hann aldrei hafa séð hvernig sjómaðurinn leit út, það er að segja andlitið á honum.
„En hann var klæddur sjóstakki og húfu, hann var blautur í gegn og vatnið endurspeglaðist klárlega af sjóstakknum.“
