Hjörleifur reiður við Bjarna: Afskrifað hjá fjölskyldufyrirtækjunum meðan þúsundir eiga í basli

Hjörleifur Hallgríms, eldri borgari á Akureyri, er allt annað en sáttur við Bjarna Benediktsson fjármálaráðherra. Hjörleifur gagnrýnir Bjarna nokkuð harðlega í aðsendri grein sem birtist í Morgunblaðinu í dag.

Hjörleifur rifjar upp ræðu sem Guðmundur Ingi Kristinsson, þingmaður Flokks fólksins, flutti á Alþingi á dögunum um bág kjör öryrkja og ellilífeyrisþega. Benti hann á að á skömm­um tíma hefðu laun alþing­is­manna hækkað um 250 þúsund krónur eða svipaða upp­hæð og elli­líf­eyr­isþegar eiga að lifa af á mánuði.

„Svarið sem þingmaður­inn fékk frá fjár­málaráðherra var á þá leið að hvaðan ættu þeir pen­ing­ar að koma til hækk­un­ar á kjör­um þessa fólks þegar rík­is­sjóður væri rek­inn með 300 millj­arða halla. Því­líkt svar, og vil ég í því sam­bandi vitna í blað sem kom út fyr­ir rúm­um tveim­ur árum, þar sem seg­ir að af­skrift­ir fjöl­skyldu­fyr­ir­tækja sem Bjarni fjár­málaráðherra teng­ist séu um 130 millj­arðar og hefði trú­lega mátt gera eitt­hvað við þá upp­hæð til hags­bóta fyr­ir elli­líf­eyr­isþega ef þessi upp­hæð hefði skilað sér á heiðarleg­an hátt,“ segir Hjörleifur sem vitnar þarna í umfjöllun Stundarinnar sem birtist í október 2018.

„Og ósvífn­in er ekki öll þegar til­lit er tekið til að hækk­an­ir elli­líf­eyr­is hafa hvorki haldið í við al­menna launaþróun né hækk­an­ir lág­marks­launa á valda­tíma rík­is­stjórn­ar­inn­ar og bít­ur Bjarni fjár­málaráðherra höfuðið af skömm­inni með grein í Morg­un­blaðinu í mars síðastliðnum,“ segir Hjörleifur en yfirskrift greinar Bjarna, sem hann vitnar til, er „Fólkið sem ól okkur upp“.

„Já Bjarni, fólkið sem ól ykk­ur upp og lagði nótt við dag til að hjálpa til við að þetta þjóðfé­lag mætti vaxa og dafna og hef­ur vel til tek­ist og bað ekki um 36 stunda vinnu­viku eða minna held­ur var skilað helst ekki minna en 70-80 stunda vinnu­viku. Eng­inn vældi en marg­ir bognuðu í baki og blóð spratt fram und­an nögl­um og þetta er þakk­lætið, Bjarni fjár­málaráðherra, þú kannt ekki að skamm­ast þín.“

Hjörleifur bendir á að þeir ellilífeyrisþegar sem hafa það lakast séu með strípaðar tryggingabætur innan við 300 þúsund krónur á mánuði, eða um tíu sinnum lægri laun en hann sjálfur.

„Þetta fólk þarf að hafa að lág­marki án skatts 350 þús. kr. á mán. ef það á að kom­ast sæmi­lega af og er þó eng­inn af­gang­ur. Nú veit ég að marg­ir elli­líf­eyr­isþegar hafa það sæmi­legt og er það vel og á ég þar við fólkið sem er með háar greiðslur úr líf­eyr­is­sjóðum þótt trygg­inga­bæt­ur hafi þá skerst. En með ber­ar trygg­inga­bæt­ur inn­an við kr. 300 þús. á mán. og lítið sem ekk­ert úr líf­eyr­is­sjóði og e.t.v. helm­ing í húsa­leigu sér hver heil­vita maður að dæmið geng­ur alls ekki upp og fólk lif­ir ekki sóma­sam­legu lífi, langt í frá,“ segir hann.

Hjörleifur heldur áfram að gagnrýna Bjarna. „Þú ert það slótt­ug­ur, Bjarni, í grein þinni að minn­ast bara á það fólk sem hef­ur það sæmi­legt en minn­ist ekki á þá sem lepja dauðann úr skel. Það er ekki mik­ill vandi að lag­færa kjör þessa fólks sem svo illa stend­ur; allt sem þarf er að fara í skatta­skýrsl­ur þar sem á að standa svart á hvítu hvernig þetta fólk hef­ur það og hvar úrræða er þörf en þú virðist ekki hafa áhuga á slíku.“