Hjólar í Sjálf­stæðis­flokkinn og segir að margir þar innandyra eigi heima í Mið­flokknum

„Von­andi nær þess neisti að verða að báli sem fer sem eld­ur í sinu um flokk­inn og nær að hrekja af­dankað lið ungra og ald­inna til síns rétta heima; í Mið­flokk­inn.“

Þetta segir Ole Anton Bielt­vedt, al­þjóð­legur kaup­sýslu­maður og stjórn­mála­rýnir, í að­sendri grein í Morgun­blaðinu í dag. Ole Anton hefur verið stuðnings­maður flokksins í gegnum tíðina en hann hefur miklar á­hyggjur af stöðu mála. Tekur hann undir með Frið­jóni R. Frið­jóns­syni, Sjálf­stæðis­manni og al­manna­tengli, sem sagði í Morgun­blaðs­grein á dögunum að flokkurinn hefði á sér það yfir­bragð að vilja ekki að ís­lenskt sam­fé­lag breyttist í takt við tímann eða um­heiminn.

Ole Anton var bú­settur í Þýska­landi í tæp 30 ár og rifjar hann upp að þegar hann kom aftur, síðla árs 2016, hefði flokkurinn ekki verið sá sami og hann var þegar hann yfir­gaf landið undir lok níunda ára­tugarins.

„Þegar ég kom til baka síðla árs 2016 sýnd­ist mér Sjálf­­stæðis­­flokk­ur­inn mest vera kom­inn inn á svið AfD (Alternati­ve für Deutschland), sem var og er hægri þjóð­ern­is-, öfga- og í­halds­­flokk­ur sem hafði klofið sig út úr Kristi­­leg­um demó­kröt­um.“

Ole Anton nefnir nokkur dæmi máli sínu til stuðnings, til dæmis and­stöðu Sjálf­stæðis­flokksins við nánara sam­starf Evrópu­þjóða, aðild að ESB og upp­töku evru.

„Hvað var orðið um skiln­ing, þroska og stjórn­­mála­­lega sýn for­ystu þessa flokks, sem þó var skipuð ungu og að sjá á­lit­­legu og hæfi­­leika­­ríku fólki? Skildi það ekki að álf­an okk­ar, Evr­ópa, mun ekki geta staðið af sér á­skor­an­ir og ógn­ir langr­ar fram­tíðar nema sam­einuð og sam­stillt?“

Þá segir hann rauna­legt, nánast hörmungar­saga, að for­ystu­menn Sjálf­stæðis­flokksins hefðu ekki skilið hvílíkt ó­lán­stól ís­lenska krónan hefur verið og hversu illa hún hefur farið með lands­menn síðustu öldina.

„Hér má minna á að fyr­ir hundrað árum hafði ís­­lenska krón­an og sú danska sama verð­gildi; ein ís­­lensk króna hafði sama gildi og ein dönsk. Í dag er verð­gildi ís­­lensku krón­unn­ar fimm dansk­ir aur­ar og ef við hugs­um til þess að í byrj­un ní­unda ára­tug­ar­ins voru tvö núll sniðin af krón­unni er raun­staðan sú í dag að verð­gildi ís­­lensku krón­unn­ar er komið niður í einn tutt­ug­asta úr dönsk­um eyri.“

Þetta hafi leitt til hærri vaxta hér en annars staðar og í­búðar­kaup­endur þurfi að greiða í­búðir sínar 3,5-4 sinnum með vöxtum. Í­búar annarra þjóða, sem búa við traustan og stöðugan gjald­miðil, þurfi að­eins að greiða 1,5 sinnum fyrir sína íbúð með fullum vöxtum.

„Það var fagnaðar­efni að lesa grein Frið­jóns og sjá svart á hvítu að það leyn­ist enn líf­sneisti, skiln­ing­ur og fram­­sýni meðal flokks­­fé­laga. Von­andi nær þess neisti að verða að báli sem fer sem eld­ur í sinu um flokk­inn og nær að hrekja af­dankað lið ungra og ald­inna til síns rétta heima; í Mið­flokk­inn.“