„Hér virðist vera hópur sem telur það sér til framdráttar að halda því fram að hér sé allt í kaldakoli og við í Sjálfstæðisflokknum vinnum einungis að því að stela peningum og eyðileggja líf fólks.“
Þetta segir Hildur Sverrisdóttir, varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins og frambjóðandi í prófkjöri flokksins sem fram fer í Reykjavík um helgina, í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.
Ofboðsleg harka og yfirlýsingagleði
Grein Hildar, sem ber yfirskriftina Ekki kjósa mig, er býsna kröftug en þar skrifar hún meðal annars um orðræðuna í samfélaginu sem stundum einkennist af mikilli hörku. Hildur segist sjálf leggja sig fram um að vanda sig þegar kemur að því að tala fyrir flokkinn og grunngildum hans.
Hildur segir að ekki megi gefast upp fyrir stöðugt árásargjarnari málflutningi þar sem fúkyrðin eiga til að fljúga. Segir hún að orðræðan í samfélaginu einkennist af ofboðslegri hörku og yfirlýsingagleði. Hún nefnir dæmi máli sínu til stuðnings.
Óþolandi að sitja undir slíkri vitleysu
„Bara síðustu daga heyrði ég í virtu og málsmetandi fólki sem vant er opinberri umræðu tala um mannfyrirlitningu, miskunnarleysi, hreina illsku og að hér séu allir innviðir í molum því búið sé að mergsjúga samfélagið. Ég hefði haldið að staða samfélagsins talaði sínu máli til að sýna hið gagnstæða en það virðist langt í frá,“ segir Hildur og nefnir dæmi um að Sjálfstæðisflokkurinn sé sakaður um að eyðileggja líf fólks og stela peningum.
„Það er auðvitað óþolandi að sitja undir slíkri vitleysu daginn út og inn,“ segir Hildur og bætir við að þeir sem starfa í flokknum og kjósa hann viti hvað er í húfi.“
Hún segir að fram undan sé umræða um mjög stór mál í samfélaginu, uppbyggingu að loknum faraldri, stjórnarskrána, sjávarútvegsmál og fleira. Hildur segist þó óttast að stjórnmálin hafi breyst mikið með upplýsingaóreiðu, fjölgun flokka og samfélagsmiðlum sem bergmála sömu rangfærslurnar að smám saman hætti samtalið milli hópa.
„Ekki kjósa mig“
„Ég óttast að við það einangrist hóparnir. Ég óttast að hópurinn sem skilur ekki grunngildi sjálfstæðisstefnunnar haldi áfram að stækka og ef samtalið er ekkert muni þeirra mengi halda áfram að stækka og okkar minnka. Við verðum því, hversu lýjandi sem það getur verið, að vera óhrædd við að ræða þessi mál af ákveðinni virðingu fyrir lýðræðislegri orðræðu þótt því sé svarað með heift, bulli og útúrsnúningum. Ég skil vel að margir vilji að við sjálfstæðismenn tölum bara enn hærra og meira afgerandi um að þeirra skoðanir séu vitleysa og varla svaraverðar. En ég óttast að með því einangrumst við enn meir inni í okkar eigin mengi þar sem við erum sammála sjálfum okkur en náum engu alvörusamtali við aðra,“ segir Hildur sem bætir svo við:
„Ég skil, og ber virðingu fyrir því, að sumir vilji eingöngu stjórnmálamenn sem trompa yfirlýsingakapphlaupið. Við þá vil ég vera heiðarleg og segja: Ekki kjósa mig. Ég verð nefnilega seint sá fulltrúi flokksins einfaldlega því ég tel að það sé ekki besta leiðin til að auka samtalið og skilning á því af hverju það er sjálfstæðisstefnan sem er mikilvægust þessu samfélagi.“
