Hildur Eir Bolladóttir, prestur í Akureyrarkirkju, segir að það sé að sumu leyti auðveldara að vera með krabbamein en kvíðaröskun. Hildur Eir þekkir hvort tveggja en hún greindist með krabbamein fyrr á þessu ári og hefur glímt við kvíðaröskun frá unga aldri.
Ípistli á vef sínum segir hún að árið 2020 hafi verið skrýtið, til dæmis í ljósi COVID og krabbameinsins.
„Og þess vegna er svo skrýtið að viðurkenna að ég hef aldrei í raun verið eins lítið kvíðin og á þessu ári, sem hlýtur að teljast mikið rannsóknarefni út af fyrir sig,“ segir Hildur.
Hildur Eir kveðst hafa ritað pistilinn í tilefni af alþjóðlegum forvarnardegi gegn sjálfsvígum. Hún spyr svo hvers vegna hún ritar umræddan pistil:
„Jú vegna þess að sú reynsla sem ég lýsi hér verandi með geðkvilla í farteskinu frá barnsaldri sem mótað hefur líf mitt meira en kannski nokkuð eða nokkur annar, varpar ágætu ljósi á það hvað geðrænn vandi og geðsjúkdómar eru flóknir og í raun miklu flóknari en til dæmis krabbamein að því leyti að krabbamein er bara það sem það er um leið og það er fundið. Þess vegna er félagslega einfaldara að lifa með krabbameini en kvíðaröskun þó að auðvitað sé krabbamein mikil og skelfileg lífsógn.“
Hildur segir að ekki megi misskilja hana, það sé ógeðslega erfitt að fá fréttir um illkynja mein í líkamanum.
„Til að byrja með verður maður vitstola af hræðslu, en hvað varðar þá félagslegu stöðu að vera með krabbamein versus kvíðaröskun, þá er einfaldara að vera með krabbamein. Ég hef aldrei verið eins lítið einmana eins og eftir að ég greindist með krabbamein, aldrei verið eins umvafin umhyggju og eftirgrennslan allskonar fólks sem ég bæði þekki og þekki ekki, hef aldrei fengið eins mikla þjónustu frá heilbrigðiskerfinu og aldrei fundið mig eins örugga í nokkurri baráttu lífs míns. Samt mun ég alltaf lifa við þá vitneskju að meinið geti tekið sig upp aftur, að minnsta kosti næstu fimm árin,“ segir hún.
Hún segir að að sama skapi sé einsemdarlíf að lifa með geðkvilla og kannski verði það alltaf þannig.
„Kannski er einsemdin kjarnaeðli geðraskana og ekkert sem getur að fullu breytt því. En þó eru enn margir hlutir sem við getum breytt til að létta líf þeirra sem lifa með og við geðsjúkdóma. Fordómar hafa minnkað mikið á undanförnum árum,“ segir hún og bætir við að ótrúlegt en satt vegi samfélagsmiðlar þar þungt.
„Veit að þú trúir því ekki,“ segir Hildur sem segir að samfélagsmiðlar hafi skapað farveg fyrir fólk til að tjá sig og sýna samstöðu. „Samfélagsmiðlar eru nefnilega í senn gull og grjót. Þeir hafa rofið nánd í ýmsum og ýmiskonar tengslum eins og dæmin sanna en svo hafa þeir líka orðið farvegur nándar í sammannlegum veruleika, líkt og geðröskunum. Þess vegna held ég að samfélagslegir fordómar séu mun minni í dag en fyrir bara einum áratug.“
Pistil Hildar Eirar má lesa í heild sinni hér.
