Til nokkuð harðra orðaskipta kom á milli Þorsteins Sæmundssonar, þingmanns Miðflokksins, og Helga Hrafns Gunnarssonar, þingmanns Pírata, á Alþingi í dag.
Þorsteinn steig í pontu og fór fram á að forseti þingsins og forsætisnefnd tækju til sérstakrar umræðu orðræðu þingmanna á Alþingi. Tilefnið voru orð sem Helgi Hrafn lét falla í gærkvöldi þegar verið var að ræða frumvarp félagsmálaráðherra um flóttafólk og innflytjendaráð.
„Hér í gærkvöldi var orðræða í gangi sem forseti hlýtur að taka til athugunar ásamt forsætisnefnd þar sem teiknuð var upp mynd af heilum þingflokki með lítið burstaskegg og allir greiddir til vinstri. Þetta er ekki líðandi, herra forseti, og það er ekki líðandi að heill þingflokkur sé sakaður um tilburði sem nálgist gyðingahatur það komandi frá stuðningsmanni borgarstjórnar sem setti viðskiptabann á Ísrael. Hversu mikil getur hræsnin orðið,“ spurði Þorsteinn og bætti við:
„Og í gærkvöldi, herra forseti, þá var það þannig að popúlisti úr einstefnuflokknum gat ekki staðist mátið að hefja upp sama söng og hinn siðprúði félagsmálaráðherra, sem er nýber á því að hafa farið á svig við lög um ráðherraábyrgð og þingsköp, blandaði sér í hópinn til að mála þennan hræðilega þingflokk þessum gyðingahaturshommafælnistimpli sem er algerlega óþolandi.“
Helgi Hrafn steig í pontu og sagðist ekki sjá eftir einu orði.
„Í umræðum hérna í gær tók ég fyrir ýmsar birtingarmyndir andúðar á minnihlutahópum, svo sem hommum og gyðingum í gegnum tíðina. Þetta að ég skuli nefna þessa birtingarmynd fór bersýnilega fyrir brjóstið á Miðflokknum og skyldi kannski engan undra. Ég vildi bara koma hingað upp og segja það: Ég tek það nærri mér sem þingmaður og lýðræðissinni að hér sé kallað eftir því að þagga niður í þingmönnum fyrir að gagnrýna Miðflokkinn. Ég valdi orð mín í gær af kostgæfni og nákvæmni. Ég stend við þau. Ég mun ítreka þau. Ég biðst ekki afsökunar og læt Miðflokkinn um að leiðrétta það sem honum finnst hafa farið úrskeiðis í gær.“
Þorsteinn var ósáttur við þetta svar Helga og sagði augljóst að nú teljist menn sekir þar til sakleysi er sannað. „Það er náttúrlega í sjálfu sér áhugavert að háttvirtur þingmaður skuli taka það upp að fyrra bragði að hann muni ekki biðjast afsökunar. Það hefur enginn beðið hann um það, ekki nokkur einasti maður.“
Helgi steig í pontu á nýjan leik og sagðist vera vanur því að biðjast afsökunar ef hann gerir eitthvað sem hann sér eftir eða telur að hefði mátt betur fara.
„Það er einfaldlega ekki tilfellið nú […] Ég sé ekki eftir stöku orðið sem ég lét falla hér í gær og ekki enn þá eftir neinu sem ég hef sagt í dag. Það sem ég sagði í gær var það að viljandi eða óviljandi, meðvitað eða ómeðvitað, þá er orðræða Miðflokksins í málinu sem við vorum að ræða hér í gær og öðrum málum sem varða útlendinga til þess fallin að auka útlendingaandúð í landinu. Hvort sem það er ætlun Miðflokksins eða ekki þá ber hann ábyrgð á því. Ég mun halda áfram þessum málflutningi eins lengi og Miðflokkurinn heldur uppi sínum. Þannig er það og verður þetta eitthvað tekið til umræðu, að fara eitthvað að þagga niður í þingmönnum hér sem gagnrýna Miðflokkinn, þá erum við komin á einhvern stað sem ég held að enginn annar þingmaður vilji sjá hér á Alþingi.“