Haukur út­skýrir hvernig fast­eigna­salar taka milljónir af selj­endum að ó­þörfu: „Væri ekki nær að spara sér peninginn?“

Haukur Viðar Al­freðs­son, doktors­nemi í hag­fræði, heldur á­fram að rita greinar um sölu­þóknun fast­eigna­sala á Ís­landi en hann telur slíkar þóknanir hafa farið fram úr öllu góðu hófi.

„Rann­sak­endur við Stan­ford há­skóla ráku sig á á­huga­verða stað­reynd sem varð til þess að nánast engir selj­endur nota fast­eigna­sala til að selja eignir sínar þar lengur: Fólk sem notaði fast­eigna­sala til þess að selja eignir sínar á há­skóla­svæðinu fékk að meðal­tali 5,9% til 7,7% lægra verð fyrir þær![1] Þessi gríðar­legi verð­munur er um­tals­vert meiri en það sem ég hafði nefnt í ný­legri grein [2], svo hvað veldur?“ skrifar Haukur í nýrri grein á Vísi.

„Í Stan­ford voru þær sér­stöku að­stæður að fast­eigna­salar höfðu ekki betra að­gengi að væntan­legum kaup­endum heldur en þeir sem seldu eignir sínar sjálfir, en í öðrum til­vikum í USA hafa fast­eigna­salar það oft í gegnum sölu­kerfi sín. Og þar sem hva­ta­kerfi fast­eigna­sala er þannig upp­byggt að það er betra fyrir þá að selja á lágu verði og selja hratt fremur en að bíða lengur og fá betra verð, þá varð niður­staðan sú að notkun fast­eigna­sala leiddi til stór taps fyrir selj­endur,“ heldur hann á­fram.

Haukur segir að á Ís­landi er að­gengi selj­enda að kaup­endum stór­gott enda auð­velt að aug­lýsa eignir til sölu á fast­eigna­vefjum, sam­fé­lags­miðlum og dag­blöðum.

„ Það þýðir að niður­stöður Stan­ford rann­sóknarinnar eiga erindi við ís­lenskan al­menning. Við getum í raun sann­reynt það auð­veld­lega út frá hvernig eignir hér eru verð­lagðar. Hver kannast ekki við að hafa heyrt af marg­menni á opnum húsum og fjölda til­boða í hverja eign um leið og þær eru komnar á sölu? Jafn­vel til­boð um stað­greiðslu á yfir­verði? Allt eru þetta merki um lé­lega verð­lagningu á eigninni, lík­lega af hálfu fast­eigna­sala. Það er vegna þess að flestir eiga bara eina eign til þess að selja en ekki margar af sömu gerð. Það er því enginn hagur í því að verð­leggja eign þannig að hún laði að fullt hús af fólki. Það segir ein­fald­lega að verðið var of lágt. Ég vil bara fá þá aðila sem meta eignina mína á sem hæstu verði inn um dyrnar hjá mér, ég þarf raunar bara einn slíkan. Ég hef ekkert að gera við fullt hús af fólki sem telur sig komið á út­sölu. Það er hins vegar rosa­lega fínt fyrir fast­eigna­salann, auð­veld sala með himin­hárri sölu­þóknun, þó það kosti við­skipta­vininn milljónir á milljónir ofan.“

„Fast­eigna­salar hafa þó margir hverjir góða sér­þekkingu, hún bara nýtist við­skipta­vinum ekki vel með nú­verandi hva­ta­kerfi. Drauma­staðan, fram­tíðin, er því að selj­endur selji eignir sínar meira og minna sjálfir en geti ráðið fast­eigna­sala sér til að­stoðar við af­markaða þætti eins og verð­lagningu eða skjala­gerð á föstu gjaldi, svona eins og gert er við aðra sér­fræði þjónustu. Það er komið nóg af þessari vit­leysu að greiða milljónir í sölu­þóknanir og tapa enn fleiri milljónum vegna lé­legs verð­mats. Væri þá ekki nær að spara sér peninginn eða kaup næstu eign full út­búna með gólf­efnum, inn­réttingum og öllum nú­tíma lúxus í stað þess að láta peninginn hverfa í vasa fast­eigna­sala og eitt­hvert annað?“ skrifar Haukur að lokum.