Haukur heldur á­fram að þjarma að fast­eigna­sölum: „Staðan á markaðnum verri en ég hef teiknað upp“

Haukur Viðar Al­freðs­son, doktors­nemi í hag­fræði, heldur á­fram að skrifa um ís­lenska fast­eigna­sala en hann hefur farið mikinn í skrifum sínum upp á síð­kastið um að þeir vinni bæði fyrir selj­endur og kaup­endur og taki stóran hlut sölu­verðs til sín.

„Ingi­björg Þórðar­dóttir, fyrr­verandi for­maður Fé­lags Fast­eigna­sala, sagði í við­tali á Bylgjunni í vikunni að það væri „ó­þolandi að fast­eigna­salar þurfi að sitja undir róg­burði“. Af við­talinu að dæma sér Ingi­björg ekki að neitt vafa­samt sé við nú­verandi vinnu­brögð eða gjald­töku fast­eigna­sala, þetta sé ein­fald­lega róg­burður. Ég held þó að staðan á þessum markaði sé jafn­vel verri en ég hef teiknað upp hingað til og tel að Ingi­björg sé ekki endi­lega besti tals­maður hlut­leysis og fag­legra vinnu­bragða fast­eigna­sala. Til að sjá af hverju ætla ég að kafa frekar í tengsl Eftir­lits­nefndar Fast­eigna­sala og Fé­lags Fast­eigna­sala,“ skrifar Haukur í grein á Vísi.

„Þegar upp koma mál þar sem seljandi eða kaupandi fast­eignar telur fast­eigna­sala hafa brugðist starfs­skyldum sínum eða unnið sér fjár­tjón eru þeim tvær leiðir færar. Í fyrsta lagi er hægt að kæra málið til dóm­stóla. Það hefur þó sjaldnast nokkuð upp á sig að kæra fast­eigna­sala þar sem á­byrgðin liggur nær undan­tekningar­laust á kaupanda eða seljanda. Hins vegar er hægt að kæra málið til Eftir­lits­nefndar Fast­eigna­sala sem saman­stendur af þremur aðilum. Eftir­lits­nefndin á að hafa eftir­lit með því að fast­eignar­salar starfi í sam­ræmi við fyrir­mæli laga og góðra venja í fast­eigna­sölu,“ bætir hann við.

Hann segist leyfa sér að efast stór­lega um hlut­leysi og jafn­vel heilindi eftir­lits­nefndarinnar í ljósi þess að í nefndinni situr maður sem er einnig fram­kvæmda­stjóri Fé­lags Fast­eigna­sala.

„Rýnum í af hverju það er vanda­mál:

  • Ekki eru nema fimm ár síðan að Fé­lag Fast­eigna­sala gekkst við að hafa staðið í um­fangs­miklum brotum á sam­keppnis­lögum um langt tíma­bil[1]. Það er erfitt að trúa því að fram­kvæmdar­stjóri fé­lags sem stuðlaði að ó­lög­legu sam­ráði meðal fast­eigna­sala sé hæfur til að vera hlut­laus við rann­sókn á störfum fast­eigna­sala og að gæta að hags­munum þeirra sem leggja kærur til eftir­lits­nefndarinnar. Þess má geta að Ingi­björg var sjálf for­maður Fé­lags Fast­eigna­sala í þrjú af þeim fjór­tán árum sem sam­ráðið stóð yfir.
  • Bróður partur fast­eigna­sala eru með­limir í Fé­lagi Fast­eigna­sala. Hvernig á maður sem er fram­kvæmda­stjóri hags­muna­fé­lags á­kveðinnar starf­stéttar að vera hlut­laus í mati sínu á störfum eigin fé­lags­manna? Það er svo­lítið eins og að lög­maður verjanda hefði einnig með það að gera hvort verjandinn væri dæmdur til saka.
  • Ekki eru allir fast­eigna­salar með­limir í Fé­lagi Fast­eigna­sala. Það hlýtur að teljast ó­eðli­legt að fram­kvæmdar­stjóri Fé­lags Fast­eigna­sala sjái um rann­sóknir á starfs­háttum þeirra fast­eigna­sala sem sam­þykkja ekki starfs­hætti fé­lagsins og haldi sig utan þess.“

„Miðað við ofan­greint þá er eftir­lits­nefndin í allra besta falli hlut­laus í á­litum sínum en al­gjör­lega blind á hvað á­sýnd nú­verandi fyrir­komu­lags er of­boðs­lega slæm. Í versta falli er hins vegar mjög illa komið fyrir fast­eigna­kaup­endum, selj­endum og mögu­lega fast­eigna­sölum utan Fé­lags Fast­eigna­sala. Að öllum líkindum er þetta fyrir­komu­lag til þess fallið að fast­eigna­salar þurfa enn sjaldnar að bera á­byrgð á störfum sínum, en sú á­byrgð er veru­lega tak­mörkuð þegar á hólminn er komið.“

„Það að fyrr­verandi for­maður Fé­lags Fast­eigna­sala, aðili sem var for­maður þegar sam­ráð átti sér stað, sjá ekkert að slíku fyrir­komu­lagi eða öllu hinu sem er veru­lega á­bóta­vant á þessum markaði breytir engu um stað­reyndir málsins, og gerir slíkar vel í­grundaðar at­huga­semdir sannan­lega ekki að róg­burði. Stað­reyndin er ein­fald­lega sú að fast­eigna­salar eru ekki að veita þjónustu í sam­ræmi við gjald­töku né eru þeir að auka traust eða taka á sig á­byrgð í sölu­ferlum. Það sem þarf, og það sem er handan við hornið þökk sé tölvu­tækninni, er að selj­endur og kaup­endur geti stundað sín við­skipti milli­liða­laust og að fast­eigna­salar selji sína þjónustu, hvort sem er að hluta (t.d. verð­mat) eða í heild, á föstu verði sem er mun lægra en það sem gerist í dag,“ skrifar Haukur að lokum.